vrijdag 31 mei 2019

Lamento - Drie gedichten in De Vallei nr 40

In het nieuwste nummer van 'De Vallei', literair e-zine, staat mijn gedichtencyclus 'Lamento' (I.M. Dirk Pollet) die ik enkele maanden
geleden schreef voor "Als de draad van zijde is", de gelijknamige tentoonstelling in mijn geboortestad Roeselare.
De redactie van De Schaal van Digther is overigens goed vertegenwoordigd in dit nummer. Er zijn immers naast die van mij ook nog gedichten van de andere Digther-redactieleden Alain Delmotte en Herlinda Vekemans terwijl Hugo Verstraeten met 'Dead Poets Society' in de rubriek 'De afsluiter' voor een treffende column zorgt.

Voorts zijn er in dit nummer bijdragen van Jana Arns, Bert Bevers, Frank Pollet, René Hooyberghs, Mark Van Tongele (Poëzie) en 
Mikael Josephsen (in een vertaling van Romain John van de Maele), Niels Hav (vertaling Jan Baptist), Maria Rousseau, Annette*Akkerman, LeenRaats  en Mike Jansen. De cover was, en is, van de zeer recent overleden Ben Klein.

De samenstelling van het nummer was voor wat betreft het proza in handen van hoofdredacteur François Vermeulen en Philippe Cailliau tekende verantwoordelijk voor de selectie van de dichters.

Het nummer is in pdf-vorm integraal na te lezen via de navolgende link:
De Vallei, nr 40, jrg 9, mei 2019
De Vallei, literair e-zine




zondag 26 mei 2019

Elective Affinities

In de voorbije maanden werkte Jasper Rigole in het Brugse Rijksarchief samen met Ria Verhaeghe aan een nieuwe editie van 'Elective Affinities'.
Op woensdag 29 mei 2019 stellen beide kunstenaars dit magazine graag aan het publiek voor. Plaats van afspraak: Rijksarchief, Predikherenrei 4A, 8000 Brugge.
De publicatie, een uitgave van Editions Menard, zal er te koop zijn voor het luttele bedrag van 15 euro.

Link naar het Facebook-event

Elective Affinities is een project waarbij twee kunstenaars met behulp van een kopieerapparaat afwisselend beeldensembles maken op basis van gevonden beelden. Hiervoor wordt een tijdelijke werkplaats ingericht in een openbare ruimte die het mogelijk maakt om de beelden achtereenvolgens te verzamelen, te combineren en te reproduceren. Gedurende dit proces ontstaat een visuele dialoog waarin de kunstenaars op elkaars voorstellen reageren door beelden toe te voegen, bestaande ensembles te bewerken of in te gaan op sporen die gedurende het proces zijn ontstaan. Omdat de interpretatie van die acties niet omgezet wordt in een talig discours, ontstaat er een intuïtief proces dat snelle en directe interactie mogelijk maakt. Na afloop worden de ensembles gebundeld in een magazine met een oplage identiek aan het aantal gemaakte pagina’s. Het project werd een eerste keer uitgevoerd in 2012 door Egon Van Herreweghe en Jasper Rigole. In 2014 maakte Egon Van Herreweghe een tweede editie in dialoog met Lara Dhondt. In 2015 en 2016 werkte Jasper Rigole voor de derde en de vierde editie achtereenvolgens samen met Peter Morrens en Batia Suter.

Ria Verhaeghe (1950) verzamelt reeds meer dan 30 jaar foto’s uit kranten en tijdschriften die ze volgens eigen principes ordent en catalogiseert. Haar persoonlijke beeldbank – de Provisoria - bestaat intussen uit ca. 50.000 foto’s. Dit archief vormt de basis voor haar beeldend werk.
www.riaverhaeghe.be en www.provisoria.net.

Jasper Rigole (1980) is een multimediakunstenaar werkend met film, mediakunst, gevonden beelden en installaties. In 2004 studeerde hij af aan de Filmacademie in Gent waar hij momenteel actief is als docent en onderzoeker. In zijn werk focust Rigole op het hergebruik van bestaand materiaal om zo te reflecteren over thema’s zoals het geheugen en het archief.
www.jasperrigole.com en www.IICADOM.org


donderdag 21 maart 2019

Koers is kunst!

























Koers is kunst! Wie zou ik, met dat eeuwige Bitossi-hart van mij, zijn om daar, bij de aanvang van dit nieuwe en zoveelste wielervoorjaar, maar even aan te twijfelen! Koers is kunst! is vandaag ook de titel van een boeiend en bijzonder ‘freewheelend’ essay dat dichter en Geelzuchtcopain Frank Pollet schreef voor het nieuwste nummer van Poëziekrant.

Omdat het in het wielrennen tenslotte evenzeer om de gang van de seizoenen, religie en emoties draait. Omdat de koers ook kunst kan zijn. Omdat het wielrennen is zoals het leven zelf…”…

Het volledige artikel kan intussen nagelezen worden via deze Fietsvarianten-link van Miel Vanstreels.

Extern:
Koers is kunst bij Fietsvarianten van Miel Vanstreels
Poëziekrant 2, 2019





















woensdag 20 maart 2019

Het eigen parelmoer bewaken

Gisterenmiddag maakte ik in ‘De Krook’ in Gent de derde Guislain-lezing mee. Te gast was dit keer taalbewaarder
én bewaker Mark van Tongele. Hoewel ondertussen vooral én terecht naam gemaakt als dichter is Mark o.a. ook de auteur van een aantal publicaties waarin ‘pijn’ en ‘slaap’ centraal staan. Voor een talrijk opgekomen publiek – ook ijverige meisjes met zilveren pennenzakjes en laptops in aanslag – bleef Mark van Tongele, nadat hij was ingeleid door Yves T'Sjoen, ook in deze lezing de man én vooral de dichter die we kennen. Zijn verweer in de wereld, zijn trillende snaar is en blijft de poëzie. Het lidwoord stilte vloeit bij van Tongele altijd uit op taal. Hartstochtelijk maar ook bezonnen...

Hij had het over Hadewych en Orewoet. Over Levinas en over de exotimisme-loze ‘coma-ervaring’ die hem, jong nog, na een ongeval tekende voor de rest van zijn dagen. En vooral had hij het over “de noodzaak om het eigen parelmoer te blijven bewaken”. Een zorg die we enkel met hem kunnen delen. Net zoals we na zo’n lezing die hevig naklinkende vanTongeliaanse uitroep tot de onze mogen rekenen: “Lang leve de poëzie tegen de doodswind in!”.


Derde Guislain-lezing

De lezing zal eerlang ook te beluisteren zijn via de Soundcloud van De Krook





dinsdag 12 maart 2019

Als de draad van zijde is






































Vrijdag laatst, 8/3/2019, ging in “De Bremstruik” in Roeselare de tentoonstelling ‘Als de draad van zijde is’ open. In het voormalige Roeselaarse Clarissenklooster is een mooie gedenktocht met creatief en informatief werk opgezet over de laatste levensfase.
De tentoonstelling is een initiatief van De Bremstruik, het Netwerk palliatieve zorg De Mantel en een enthousiaste groep vrijwilligers.

Zelf schreef ik voor de tentoonstelling met ‘Bries’, ‘Merel’ en ‘Krijt’ drie nieuwe ingetoomde gedichten. Bij de ingang van de mooie kloostertuin, waar ik al in september met Vers Roeselare al een van de gasten was, vond ik een deur waarop mijn gedicht 'Krijt' zich moeiteloos in mijn handschrift en in de materie van zijn titel liet vasthechten. Tot het weer wordt weggewassen...

Want is dat niet wat we met zijn allen zijn: verhalen in krijt die op een dag weer worden weggewassen door de regen...

De tentoonstelling bevat ook gedichten van onder meer Tom Veys, Reinout Verbeke en Daniel Billiet.

Extern:
Als de draad van zijde is Plaats : De Bremstruik, Arme Klarenstraat 36, 8800 Roeselare – inkom via de grote tuinpoort
Tijd : 9 maart tot en met 17 april 2019 – 14 tot 17 uur – niet op zondag - Inkom : vrij

Contactpersoon : Freddy Kindt – 051 200420 – info@debremstruik.be – niet op vrijdag


dinsdag 12 februari 2019

Voorstelling 'De zee is een zij' van Jan van meenen

Op zaterdag 23 februari 2019 wordt in de Harelbeekse Bib de nieuwe bundel "De zee is een zij" van Jan van meenen voorgesteld. Deze jongen neemt de inleidende woorden voor zijn rekening. Uiteraard: zeer welkom!

donderdag 31 januari 2019

Nauwelijks een gerucht

(dagboekgedicht voor Gedichtendag)


Nauwelijks een gerucht was hoorbaar die dag.
Jij las, roerloos in de schaduw. Ik keek om
naar woorden die ik nooit zelf verzinnen kon.
De oorlog van Het einde van de Wereld.
Eb en Vloed. De Eenzaamheid der mannen. 


Niets klonk op. Geen woord kwam over onze lippen.
Maar we hadden het over vulkanen, slapend
in de zomer. En hoe geen hand nog rukte aan
de kettingen van Dit Bestaan. Over dit soort
dingen hadden we het. Zonder woorden.

Rest mij in het hoofd daarvan enkel nog
de foto die ik zoveel later in mijn handen hou:
Als verzwegen, even stilhoudend richting tuin.
Ik breng jou koffie, moet glimlachen plots
om zoveel duidelijkheid: Het licht is het licht.

En groen het gras waarop jouw lichaam
nooit gelijk zal zijn aan het mijne.

Niets is hoorbaar. Mateloos trillen de bladen
in hun heimwee naar het boek.


© Paul Rigolle


Uit: ‘Het tomeloze totaal van de dag
(typoscript in wording)



Dit gedicht werd met 'Gedichtendag 2019' ook geplaatst op 'De Schaal van Digther'

dinsdag 22 januari 2019

Microkosmos en Horizontale zaken - Willy Spillebeen

Auteur, vertaler en dichter Willy Spillebeen (°Westrozebeke, 30/12/1932) blijft ten  eeuwigen dage alert en fit, én vooral
Willy Spillebeen & Leo Peeraer
 schrijvend, in de wereld staan. Op zaterdag 2 februari 2019, in volle poëzieweek, worden in zijn thuisstad Menen niet minder dan twee nieuwe publicaties van hem voorgesteld.
Microkosmos’ is een nieuwe dichtbundel van Spillebeen, die in 2016 de VWS-prijs kreeg en pas, op 30 december, zijn 86° verjaardag vierde. De tweede bundel die wordt voorgesteld is 'Horizontale zaken', een ruime verzameling met werk van de grote Amerikaanse modernistische dichter Edward Estlin Cummings. Deze bundel bevat in vertaling van Willy Spillebeen niet minder dan 69 liefdesgedichten plus 1.

Beide boeken verschijnen bij Uitgeverij P. Vanaf morgen en in de komende dagen publiceert ‘de Schaal van Digther’ als voorpublicatie uit de beide bundels drie gedichten. Kijk er gerust naar uit!


Programma
Zaterdag 2 februari 2019 om 19u30
CC De Steiger, Waalvest 1 in Menen

o Kleinzoon Jeroen Spillebeen, leraar Woord SAMW Menen, presenteert het geheel.
o Griet Vanryckegem, schepen van cultuur, verwelkomt.
o Literatuurcriticus Jooris Van Hulle praat met Willy Spillebeen over beide publicaties.
o Reinaert Albrecht, pianist, en Ami Muto, violiste, brengen musicale intermezzi.
o Willy Spillebeen leest gedichten uit beide bundels.
o Uitgever Leo Peeraer overhandigt de eerste exemplaren.
o Receptie.

Gratis toegang.
Inschrijven? Mail het aantal aanwezigen en eventuele voorbestelling van het boek aan contact@uitgeverijp.be.


(P.R.)

Extern:
Bericht ivm de voorstelling bij Digther
'Microkosmos' en 'Horizontale zaken' bij Uitgeverij P
Wikipediapagina Willy Spillebeen


maandag 21 januari 2019

Als een scherf in het hart

Vandaag, 21 januari, is het excact 45 jaar geleden dat Jan Arends vanuit het raam op de vijfde etage van zijn flat op het Roelof Hartplein in Amsterdam uit het leven stapte. Een groot maar tragisch schrijver én dichter ging heen. Zomaar. Schielijk. IJlings… Gisteren las ik tijdens “Aankomen in Oostende”, mijn Toast Literair-lezing op de Vuurtorenwijk in Oostende, bij wijze van kleine hommage zijn gedicht “Ik schrijf gedichten als dunne bomen”. Het dunne bomen-gedicht van Jan Arends is ondertussen welhaast klassiek te noemen. Dit gedicht illustreert en bewijst dat gedichten alle kanten uit kunnen en dat ze het niet altijd “lang en breed en horizontaal” moeten laten hangen. Een gedicht is dit; zo verticaal als wat; dun en vlijmscherp neerkomend. Als een scherf in het hart




zondag 13 januari 2019

Toast Literair in Oostende

Toast Literair” is ook dit jaar weer een literair feestje dat op tal van plaatsen in Vlaanderen voor hapjes en knabbels literatuur zorgt. Al dan niet met verlaat ontbijt en cava toe. Het jaarlijks festijntje gaat dit jaar door op zondagvoormiddag 20 januari 2019. Onder het motto “Het is fijn om weer ’s in Oostende te zijn” ben ik vanaf 10:30 u. zelf erg graag te gast bij Davidsfonds Vuurtoren Oostende. (“Op den Opex, da we zeggen…”). Uiteraard is iedereen zéér én van harte welkom!

zondag 6 januari 2019

Afscheid van Marcus Cumberlege



Gisteren, zaterdag 5 januari 2019, namen we tijdens een serene dienst vol mooie getuigenissen afscheid van dichter-bij-én-voor-het-leven Marcus Cumberlege
Afscheid van Marcus
(23/12/1948 - 30/12/2018). Altijd al een buitenbeentje onder de Brugse dichters, want Engelstalig en inwijkeling, was Marcus als dichter een ware man van de straat. Het geluid van de straat, het volle geluid van Brugge ook, bleef, sinds hij er in het jaar 1972 zijn vrouw Maria ontmoette en er voorgoed kwam wonen, doorklinken in zijn werk. Ook zijn verbondenheid met het Shin-boeddhisme was een voorname inspiratiebron voor zijn poëzie. Zijn talent was het talent om het poëtische in zijn heel directe nabije omgeving te zoeken. En te vinden. Marcus Cumberlege mocht dan wel door de jaren heen zo goed als verknocht geraakt zijn aan Brugge, gisteren was de voertaal van de plechtigheid internationaal. Zoals dat voor een meertalig dichter hoort te zijn. Italiaans, Frans, Engels en Nederlands wisselden elkaar af. Het typeert het grensoverschrijdende karakter van de zachte en innemende figuur die Marcus bij leven was. Brugge mist sinds een aantal dagen een dichter die haar lief was. Zijn nederig dichterschap was niet minder dan een statement. "I am a poet" stond er al die jaren als intro op zijn Facebook-bladzijdeHerman Leenders, net als Marcus, een voormalig Brugs stadsdichter schreef en las als afscheid met "Dear Marcus" een bijzonder treffend in-memoriam-gedicht.

(Bericht ook gepubliceerd op 'de Schaal van Digther')

Extern:
Site over leven en werk Marcus Cumberlege
















































dinsdag 1 januari 2019

Troost in schoonheid!

"Troost in schoonheid, een hand te vinden
die zichzelf op een schouder legt.

Wijsheid aantreffen bij wie traag
en intens naar de dingen kijkt.

Koesteren wat verloren gaat in wat blijft.

De verte zoeken tussen de woorden
en een ander toewensen wat je zelf wil vinden!"

.../...

Mag ik jou en de jouwen voor vandaag en voor alle andere dagen, volmondig en ongebonden, een gezond en creatief 2019 wensen! Jazeker mag ik dat!

zondag 30 december 2018

Honderd en vijf



Gisteren was mijn vader plots terug. Hij was eerder dit jaar, in juni, 105 jaar geworden. Daar had ik best wel aan gedacht, zei ik, op 6 juni, de dag dat hij honderd en vijf werd. Hij kwam mijn nieuwe huis ’s inspecteren… Hij schrok dat de wereld intussen zo veranderd was. De mate waarin dat was gebeurd had niemand kunnen voorspellen, zei hij… Zo hard dat ie veranderd was, die wereld! Zelfs al was hij altijd al meer een vandaagmens geweest en niet zo iemand die vooral in het eergisteren van zijn leven was blijven steken, dit had hij helemaal niet voorzien.

Toen we later in T. iets in de Gouden Pluim zaten te drinken lieten we de voorbije decennia aan ons voorbij gaan. Ja, hij had wat gemist. De euro en de aanslagen. Trump… Een beetje schrikbarend was het allemaal wel, hoe het er was gaan uitzien, vond hij. Veel sloeg hem - eeuwige buitenstaander nu - om het hart. Bij dat onderwerp aangekomen keek hij mij strak in de ogen en zei dat hij merkte dat mijn karakter door die hartoperatie toch wel wat veranderd was. Ja zei ik, karakters veranderen naargelang je wat meemaakt in het leven, daar ben ik zelf ondertussen ook wel achter.

Later bracht ik hem naar het station. Hij beloofde zeker nog ’s een keer langs te komen.

(Rubriek: De man met de leesbril.)


woensdag 19 december 2018

81 dingen waarvan ik dacht dat ik ze vergeten was

Dag 10/10-"Art for lovers in 10 days"

En zo ben ik aan het eind gekomen van mijn particuliere én vooral tijdelijke wandeling doorheen mijn eigen artistieke "Art for lovers"-invloedssfeer en omgeving. Uiteraard kon ik evenzeer een pak absolute meesterwerken uit de kunstgeschiedenis hebben geselecteerd die voor mij van groot belang zijn en blijven. Het werk van bijvoorbeeld Francisco Goya, Francisco de Zurbarán, Nicolas Poussin, Lucebert, Jos Verdegem, Jean-François Millet, Aylem Aladogan, Raoul De Keyser, Antony Gormley en Nicolas De Staël,  om zomaar 's vluchtig tien Namen voor de geest te halen, ligt mij zeer aan het hart. Ik hield het voor deze 'challenge' evenwel bewust "kleiner" en schoof vooral werk naar voor dat zich heel dicht in mijn buurt bevindt.

Voor Dag 10 van mijn "Art for lovers in 10 days"-challenge ga ik dan ook graag ook 'ns "over naar familie". Mijn zoon Jasper Rigole archiveert, reflecteert en annoteert al sinds meer dan een decennium binnen de denkbeeldige muren van het door hem opgericht fictief instituut IICADOM (The International Institute for the Conservation, Archiving and Distribution of Other people’s Memories).

Zijn totaal-werk bestaat intussen uit een breeduitwaaierend onderzoek naar het archiveren en plaatsen van onze herinneringen. Daarbij tracht hij een prominente plaats te geven aan wat verweesd is achtergebleven.




Voor deze challenge koos ik voor een werk dat al uit 2009 dateert: Outnumbered, a brief history of imposture.  

Deze installatie bestaat uit een panoramische schoolfoto uit 1936 die door een computergestuurd systeem langs een camera beweegt. Zodra het beeld stilstaat en de camera een van de honderden jongens en mannen in beeld brengt, produceert de computer een verhaal op basis van de namen en biografische gegevens in een uitgebreide database. De gebruikte informatie wisselt echter van keer tot keer en wordt door de computer soms door elkaar gemengd. Zo ontstaan steeds nieuwe, alternatieve geschiedenissen. (Bron: Edo Dijksterhuis in De Witte Raaf)


De titel boven dit stukje "81 dingen waarvan ik dacht dat ik ze vergeten was" is de titel van een eerste overzichtstentoonstelling van Jasper Rigole die in Z33 in Hasselt en in de Brakke Grond in Amsterdam doorging in de periode oktober 2015 - januari 2016.

Extern:
Jasper Rigole in het Archief van Z33
Outnumbered, a brief history of imposture
Thuissite Jasper Rigole

En wie wil ik vandaag tot slot 's nomineren om deze vreemde challenge mee aan te gaan?
Misschien ene Didier Van de Steene die heel zeker zelf in mijn persoonlijk rijtje niet zou hebben misstaan.
Voel je evenwel in géén geval verplicht Didier…

"Day 10/10. Art for art lovers in 10 days. Please post 10 of your favourite masterpieces of visual arts (paintings, drawings, prints, sculptures, photographs, ...) that are of great significance to you. No names, no titles, but all comments are welcome. I was nominated by Martin Pulaski and now ask Didier Van de Steene  to continue the art game if he likes to play it too.” (Facebook-challenge)"




dinsdag 18 december 2018

De man die in de schaduw woont

Dag 9/10 - "Art for lovers in 10 days"

© Yves Velter: L'Homme de l'Ombre




































Voor Dag 9 van mijn "Art for lovers in 10 days"-challenge koos ik voor een werk van Yves Velter: "L'homme de l'Ombre". Het bevreemdende van het doodgewone is wat mij in het werk van deze Oostendse kunstenaar altijd al heeft aangetrokken. Iets aan betekenis schemert door waarop je maar zelden de vinger kunt leggen. Een oeuvre dat vragen stelt terwijl het antwoord wellicht al besloten ligt in de vraag zelf...  

En wie vandaag 's nomineren om deze vreemde challenge mee aan te gaan? Ben ik vermetel genoeg om hiervoor ’s aan Johan Debruyne te denken? Ja dat ben ik.
Als ie d’er al zin in zou hebben, en er klaar voor zou zijn... En hier nog niet eerder aan heeft deelgenomen... Voel je evenwel in géén geval verplicht Johan…

"Day 9/10. Art for art lovers in 10 days. Please post 10 of your favourite masterpieces of visual arts (paintings, drawings, prints, sculptures, photographs, ...) that are of great significance to you. No names, no titles, but all comments are welcome. I was nominated by Martin Pulaski and now ask Johan Debruyne to continue the art game if he likes to play it too.” (Facebook-challenge)"

Extern:
Thuissite Yves Velter