Winter trotseren - RIP Bernard Dewulf

Het is een bericht dat ons heeft neergesmakt... Zoveel, zoveel mensen, zoals ook Jan Stevens (in het interview uit september 2014 hieronder), staan sinds gisteren en ook vandaag nog, op de vooravond van deze pandemische Kerst, stil bij de plotse en zéér onwelkome dood van dichter en haarfijn schilderend schrijver Bernard Dewulf.

Het zegt veel over hoe geliefd en hoeveel en vaak Dewulf gelezen werd.
Heel veel sterkte aan familie, vrienden, lezers, connaisseurs en fijnproevers van zijn werk!
RIP Bernard, we zullen je blijven gedenken door je... te blijven lezen. Meer nog: we zullen "als oude breisters winter trotseren in jou"!

Interview van Jan Stevens met Bernard Dewulf   
Vrt-bericht over het overlijden van Bernard Dewulf 
Bericht in De Standaard

 

 

 

 

 

 

Om thuis en tot inkeer te komen

Ha vrienden, mag ik iedereen bedanken die mij gisteren op een of andere manier “1 gelukkige verjaardag” heeft gewenst. Ja, natuurlijk mag ik dat! Altijd fijn om een overvloed aan (verjaardags-)wensen in ontvangst te mogen nemen. Ik heb ze, wat had je gedacht, op Facebook, één voor één geliked!
 
Zelf ben ik daar absoluut niet goed in. Verjaardagen laat ik hier meestal doodleuk en zonder attent te zijn voor wie verjaart, zonder boe of ba passeren. Ook al zou dat Grote Facebook-boek vol halve en hele waarheden (om nog te zwijgen over al die gortige onwaarheden) dat, met zijn onverbiddelijk geprogrammeerd verjaardagsalgoritme, elke ochtend van mij graag anders willen zien. Niet dus. Het werkwoord ‘verjaren’ is na verloop van tijd bij mij gewoon een werkwoord geworden dat zichzelf vervoegt. Want geef toe, aan verjaren heeft een mens persoonlijk maar weinig verdiensten. Het gebeurt. En alsmaar sneller naarmate er meer tijd verstrijkt. Zoals wel meer dingen gebeuren zonder dat je er vat op hebt. Kaarslicht gaat steeds meer ontbreken en daar heb ik aardig en waarlijk vrede mee. 

Niettemin, en dat zeg ik graag, is het gisteren ook best weer een aardig dagje geworden. “Gelezen en gekeken door ramen. Zinnen aangestreept, woorden onthouden”. Ook even over en weer geweest naar Oostende, de kuststad dér kuststeden. In de warmbloedige Galerie Lloyd in de Vlaanderenstraat de tentoonstelling “Jeu d’amour, jeu d’hazard” gezien. Met heel mooi en bijzonder werk van vriend op FB en elders in het volle leven, Johan Clarysse. Het confronterende schilderij “Goya is absolutely right” zal nog dagenlang op mijn netvlies branden. Opnieuw buiten, op de mistige zeedijk, nog een irish coffee geproefd; en opgedronken. Daarna op het dooie gemakje opnieuw het binnenland in om weer aan te komen waar je jezelf weet wonen. Alvast ruim op tijd terug om het rustige verjaardagsdagje af te sluiten met het prachtige interview dat Thomas Vanderveken in ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ had met Stephen Fry. “Als Stephen Fry spreekt doen we er hier graag het zwijgen toe. Verjaardag of niet, bij zo'n man is het uitstekend om thuis en tot "inkeer" te komen! Of nog (citaat) 'Het leven is een betonnen stroom van interpenetrerende intensiteiten'.

'Jeu d’amour, jeu d’hazard' van Johan Clarysse in Galerie Lloyd in Oostende loopt nog tot 19 december 2021.

Extern:
Thuissite Galerie Lloyd
Thuissite Johan Clarysse
De tentoonstelling op The Art Couch
Alleen Elvis blijft bestaan met Stephen Fry

© Johan Clarysse - Goya is absolutely right

Terzinen geschreven op het scherp van het bestaan

"Terzinen geschreven op het scherp van het bestaan".

De tekst van mijn inleiding op "Schreeuw mijn aarde", de nieuwe dichtbundel van Toon Vanlaere, kun je nu nalezen via 'deze 'De Schaal van Digther'-link.' De bundel, verschenen bij Uitgeverij P, krijgt overigens al in januari een tweede druk.

#ToonVanlaere #Schreeuwmijnaarde #Inleiding

Het gooien van een mes in een oceaan

Over leven en werk van Koenraad Goudeseune
(een proeve tot In Memoriam)

Straks wordt zoals eerder al gezegd en geschreven op zondag 28 november 2021, ‘Jaarwerk MMXXI’ het nieuwe Jaarboek van de VWS voorgesteld. In ‘Het gooien van een mes in een oceaan’, heb ik het daarin over Koenraad Goudeseune. Een manier om literair afscheid te nemen van een man die, veel te vroeg overleden, om uiteenlopende en vaak ook wel terechte redenen heel regelmatig én haast overmijdelijk als ‘een woelwater’ werd omschreven.

Een fragment:

“Schrijven was en bleef daarbij wel zijn hele leven. Altijd had hij geschreven. Altijd zou hij blijven schrijven. Het ging niet elke keer van harte, maar het ging. Met de verbetenheid die hem eigen was. En mét het onmiskenbaar talent dat hem was toebedeeld. “Schrijven is alleen maar zo indrukwekkend mogelijk dronken zijn” staat er ergens in zijn nog onverzameld werk.“

De titel van mijn stuk komt uit het gedicht ‘Mes’, een wat mij betreft vrij onweerstaanbaar Goudeseune-gedicht uit ‘Dichters na mij’ zijn laatste Atlas-bundel uit 2011. Het kon en kan zowat doorgaan als zijn ‘ars poëtica’.

Mes

Stel dat schrijven slechts het gooien van een mes is
in een oceaan.
En dat gedichten, meer dan verhalen,
messen zijn die uit ’s mensen handen vallen.

Stel dat de dichter geen intentie had
een mes te gooien,
het toevallig pakte
en het per ongeluk liet vallen.

Een mes waarmee hij groenten had willen snijden,
of het vuil vanonder zijn nagels.
En dat nu naar de bodem zakt
en daar de hele oceaan doet bloeden.’

(‘Dichters na mij’ Atlas, 2011, p 17) 

Jaarwerk MMXXI: de inhoud
Jaarwerk MMXXI: de voorstelling op 28/11/2021
bij Piano's Maene in Ruiselede.

The dreamlife of Balso Snell over Koenraad Goudeseune

 

 

Voorstellingen Rots en Jaarwerk MMXXI

Uitnodiging!

 

za 13/11/2021 – Voorstelling ‘Rots’ van Koen D’Haene

zo 28/11/2021 – Voorstelling ‘Jaarwerk MMXXI’, jaarboek van de VWS

 

Twee data waar ik met een flinke dosis toewijding naar toewerk, én schrijf. Op zaterdag 13 november 2021 licht ik graag ‘Rots’ toe, het derde spannende boek op rij van VWS-copain (en medestander van veel andere literaire ‘veldslagen’) Koen D'haene. Plaats van afspraak: de Wevelgemse Bib om 17:00 uur.

En eind deze maand doe ik dat op zondag 28 november 2021 nog 's over maar dan met ‘Jaarwerk MMXXI’, het nieuwe jaarboek van de VWS als voorwerp. Die voorstelling gaat samen met de uitreiking van de VWS-prijs aan Herman Leenders door bij Piano's Maene België in Ruiselede. Twee feestjes waarop en waarvoor je hartelijk welkom bent!

 

Op de bijzonder rijke inhoud - wat had je gedacht dat ik zei – van ‘Jaarwerk MMXXI’ kom ik hier later nog ’s graag terug.

 

Koen D'Haene gezeten op en denkende
aan 'Rots'

De plundering van de zee

 

"Af en toe moet een mens zich 's aan het betere poseerwerk durven overgeven!"

"Pillage of the sea" van Rosa Barba (Ma 6/9/2021-Herinnering aan Beaufort21)

Wat mij betreft met voorsprong een van de mooiste beelden van de voorbije zomer! Met dank ook aan Emily Dickinson.

Meer info:
Pillage of the sea op Beaufort21

("De plundering van de zee")

#poseerwerk #beaufort21 #rosabarba
#pillageofthesea #emilydickinson
#instagramdingen

 

— in Mariakerke, West-Vlaanderen, Belgium.

 

Waar het oor van vol is...

Gisteren in Harelbeke de zesde tweejaarlijkse editie van het hele fijne jazzfestivalletje "de JazzontSPOORing" meegemaakt. Mogen meemaken! En wat een hartverwarmende muziek kregen we ook nu weer in het CC Het Spoor te horen. Over alle grenzen heen: de ontwapenende kracht van de jazz. Mister Trumpadore en andere Orbanen, zouden er wat meer moeten naar leren luisteren. (Vindt hij, geheel terzijde).

Lara Rosseel ("De grote vrouw") maakte met haar octet alle goeie dingen waar die we eerder al over haar hoorden. Schitterend optreden, schitterende band! Al even hartverwarmend was er daarna de grappige Brusselaar ("we zijn ier in Harelbeek") Toine Thys met 'Overseas'. Straf hoor dat vijftal dat Westerse jazz feilloos conbineert met Arabische en Braziliaanse ritmes. Vrij onweerstaanbaar, wat ons betreft! Om opnieuw (en opnieuw) te horen dit ensemble. Afsluiter Naima Joris viel wat tegen. Lag het aan de kater die ze zei onder de leden te hebben of aan wat anders. Het kan, maar gelukkig bleef haar stem ook gisteren weer haar meest ultieme redding. Saudade voor de nachtelijke Harelbeekse ziel.

Wat héél zeker is, bij leven en welzijn: in 2023 zien ze ons hier opnieuw!!! Onder het motto 'Waar het oor van vol is, vindt het hart de juiste woorden..." O ja, ook nog even zeggen dat we ook gecharmeerd waren door het beeldend 'jazz-werk' "Leaders of the free world" (etsen en schilderijen) van Nick Bruneel die momenteel geheel in de sfeer van de Jazzontspooring in de Bib exposeert. (nog tot 6 november).

#jazzontspooring #lararosseelband #ToineThys #naimajoris #nickbruneel #bibharelbeke

De Jazzontspooring - Editie 2021

Lara Rosseel - Jazzontspooring 2021

"Leaders of the free world" - Expo Nick Bruneel

Borgtocht. De poëzie van Renaat Ramon verzameld.

Gisteren werd in het Brugse Stadhuis ‘Borgtocht’, een schitterende uitgave in twee delen (Beeldwerk en Woordwerk) met de verzamelde poëzie van Renaat Ramon voorgesteld. De Brugse dichter was enkele dagen geleden jarig (85!) en dat werd met de gepaste luister én met deze mooie uitgave gevierd.

Burgemeester Dirk De fauw verwelkomde. Carl De Strycker, met het Poëziecentrum uitgever van ‘Borgtocht’, leidde vakkundig in en Dirk De Geest zorgde zoals steeds voor een erg aangename en imponerende causerie. Zes gastdichters tekenden voor nieuwe gedichten, Renaat Ramon ter ere. Daar zorgden met name Claude van de Berge, Erik Spinoy (mooie tekst over Genua!), Herman Leenders, Hanna Kirsten, Patrick Lateur en Lies Van Gasse voor. Achteraf ging ik voor de gelegenheid zelf maar wat graag met Renaat Ramon op de foto. Er zijn minder aimabele mensen om een foto mee te delen!

#poëzie #renaatramon #portret #Poëziecentrum #borgtocht

— bij Stadhuis Burg.

Alain Delmotte schreef op 'De Schaal van Digther' ondertussen al een mooie bespreking over 'Zwart zout', een gloednieuwe reeks gedichten van Ramon die in het boek zijn opgenomen.

Een feest van bouwen, stoken, wachten...

“Een feest van bouwen, stoken, wachten” 

Wat een genoegen om op een maandagavond in Oktober, ergens in de ‘Moorsleedse Meersen’, recht in het hart van een Veldoven te mogen kijken. Hartverwarmend! 

Met veel dank aan Joost Gevaert voor de uitnodiging en aan Tinus Vermeersch voor het blootleggen van zoveel geheimen! Op de foto: Tinus Vermeersch en Joost Gevaert (rechtop) 

Extern:
Thuissite Tinus Vermeersch
Thuissite Joost Gevaert
Een feest van bouwen en stoken - Louise Gevaert bij Kunstletters

Het goeie hout - Isidoor Goddeeris in De Queeste Art

"Het goeie hout”

"Wie het boek in het hart blijft dragen
zal nooit alleen en eenzaam zijn."

Beeld: Isidoor Goddeeris @ De Queeste Art (gezien op zondag 10/10/2021, foto PR)

https://dequeeste-art.be
https://www.isidoorgoddeeris.com/

#sculpture #dequeesteart #instagramdingen #isidoorgoddeeris #hetgoeiehout 

Terzinen geschreven op het scherp van het bestaan

Inleiding op "Schreeuw mijn aarde" van Toon Vanlaere.

Morgenavond wordt om 20:00 u.  in 'De Blekerij' in Pittem, "Schreeuw mijn aarde", de nieuwe dichtbundel van Toon Vanlaere voorgesteld. Ik was een van de eerste lezers en zal daar morgen met plezier wat meer over vertellen. Dat onder de titel "Terzinen geschreven op het scherp van het bestaan". Die 'lichte causerie' van mij heeft dus op vandaag wel al een titel, maar echt ordelijk ziet ze er naar mijn gevoel nog niet uit. Maar, geen probleem hoor, het komt volgens mij allemaal dik in orde. Iedereen is dus morgen welkom!

In afwachting daarvan kun je in voorpublicatie nu al enkele gedichten lezen op 'De Schaal van Digther'. 

'Schreeuw mijn aarde' is het werk van een oudere dichter die niets meer te verliezen heeft. De bundel kan doorgaan voor zowel een hymne als voor een afrekening met de aarde. 

Meer info & het adres van 'De Blekerij' via deze Digther-blogpost

#overpoëzie #toonvanlaere #inleiding #boekvoorstelling

'Jaagpad' langs de Schelde

Zondag laatst werd in het lieflijke maar helaas kompleet doorregende Outrijve de poëzieprijs "Poëziepad van A tot Z" uitgereikt. Laureaat werd de Nederlandse dichter Hans Rothuizen. Tweede was Etienne Colman en een derde prijs was weggelegd voor Federique Bijl. Voor de wedstrijd werden, met als thema 'Halte', niet minder dan 182 gedichten ingestuurd.

Het winnende gedicht van Hans Rothuizen ('KV 466', naar een sonate van Mozart) staat sinds zondag na te lezen op het fietsknooppunt 68. Dat van mij, als gastdichter en lid van de jury, mag dan weer voor de rest van zijn dagen uitkijken op de Schelde in Outrijve! Waar anders dan langs het jaagpad. Als dat geen mooie plek is voor een gedicht met 'Jaagpad' als titel!

Meer info via deze DSvD-link.

#poëzie #poëziepadvanatotz #hansrothuizen #paulrigolle #poëziewedstrijd

Poëziepad van A tot Z - de bekendmaking van de laureaat voor 2021

Poëziepad van A tot Z.
"Van Avelgem tot Zwevegem"

Komende zondag 3 oktober 2021 wordt (met enige Corona-vertraging) de laureaat bekendgemaakt van de jaarlijkse wedstrijd 'Poëziepad van A tot Z'. Joris Denoo was dit jaar curator en zelf was ik gastdichter en jurylid. Zondag worden vanaf 10:00 u en na een mooie en fikse wandeling in en om Outrijve en Avelgem de gedichten van de laureaat en dat van mij ('Jaagpad') langs het Poëziepad, dat loopt langs de oude spoorwegbedding tussen Avelgem en Zwevegem, onthuld. En meteen wordt ook de wedstrijd voor volgend jaar (met Philip Hoorne als curator) gelanceerd. Uiteraard van harte welkom zou ik zeggen!

#poëziepadvanatotz #poëziewedstrijd #outrijve #avelgem

Extern:
Bericht Bib Avelgem
Poëziepad van A tot Z - Bericht Poëziecentrum

Niets gaat vanzelf - Interview Roer.land

"Niets gaat vanzelf"

Graag ben ik even in gesprek (en in zee) gegaan met roer.land, Vrijhaven voor poëzie en nog veel meer teksten... Waarvoor dank! Over een later land, gelaagde taal, de boksring van de dichter, de deemoed en het kortgewin.

Drie uittreksels:
"Pasklaar en voor de hand liggend is het allemaal niet, maar ook ik hoop als mantra het gevleugelde ‘Pessimisme in de theorie, en optimisme in de praktijk' (met dank aan Lieven De Cauter) te blijven hanteren."

"Overigens, en geheel terzijde, verfoei ik bij mensen een gebrek aan ‘gulheid’, en een teveel aan ‘vergenoegdheid’".

"Ik geloof daar stellig in: De taal, zelfs een vreemde taal waarmee men nog niet eens vertrouwd is, kan niet alleen de vluchteling redden, maar ook de vluchteling in ons! Want, nog ‘s, en het kan voor sommigen wollig klinken, niemand kan zeggen dat hij niet ooit zelf in de situatie van de vluchteling zal verkeren… Taal… De rijkdom en de gelaagdheid van de taal, communicatie, empathie, de dialoog en de bereidheid om het gesprek van mens tot mens aan te gaan, het is het enige wat ons echt kan redden… "

Niets gaat vanzelf-het interview

Bij het interview wordt ook een link gelegd naar drie van mijn gedichten:

Sleutels
Tot het bestaat
Als iets dat vanbinnen brandt

En ondertussen in Leuven

En ondertussen in Leuven... 'The making of'. Mooi werk van Hans Geyens!
(Wk-Wielerpoëzie op diverse locaties, met dank aan onder meer Ann Vandenbergh van De Bib Leuven. (Een facebook-bericht).

"Joel en duw ons voort.
Kijk naar ons zolang het nog kan want fietsen
is behagen en louter liefde kan ons vleugels geven"

Dit fragment dat in afwasbare verf voor de Leuvense Bib prijkt (Dank, Hans Geyens!), is een strofe uit mijn gedicht 'Vleugels'. Maar daar kom ik in de komende dagen graag (samen mét het volledige gedicht) nog 's wat uitgebreider op terug!

Waar is mijn hoed?

Op 'De Schaal van Digther' staat mijn recensie van de bundel "Waar is mijn hoed?" van Johan Wambacq. Dit is de link: Weg met het geheimschrift. Leve het geheim!.
De bundel is verschenen bij Uitgeverij Fluxenberg.

Johan Wambacq verzamelt werk. Thuissite.
Thuissite Uitgeverij Fluxenberg
Publicaties Fluxenberg
Fluxenberg: Avontuurlijke uitgeverij uit Brussel

 

 

 

 

 

 

 

En dan ben je geheel en al op de afspraak. Exact om 16:46 u. Het uur dat op jouw uitnodiging stond. Je bent nog iets te vroeg maar je mag de zaal al binnen. Keurig volg je de Rode Lijn. Overal vriendelijkheid! Al merk je dat enkel en alleen aan de ogen en aan de stemmen die jou begeleiden. En kijk, precies op het opgegeven moment is jouw eerste Covid-prik een feit. Een Pfiser-feit!

Plaats van actie: De Tieltse Europahal. En onwillekeurig ga je terug in de tijd. Het einde van de Sixties, misschien wel jouw allereerste concert dat mocht van thuis. Vanuit K. met de fiets: The Cats in de Europahal van Tielt. Later zou Jacky van de Harlekijn nog veel meer onverwoestbare grootheden naar dé evenementenzaal van Tielt halen. De meeste wou je niet missen. J.J. Cale, Rory Gallagher, Rolands Bluesworkshop, Kevin Coyne… Noem ze maar. Ze waren er! ‘Times where when’ zongen de Volendamse Cats destijds in hun, toegegeven, nogal softe en zoetgevooisde Palingsound van toen… “Granddad sitting by the fire/Reminiscing of the times when he was a boy”… En nu, ja, kijk, zowat een halve eeuw later, zittend op dezelfde plaats, zit ik in... het Vaccinatiecentrum… Het kan voorwaar verkeren…

#laatjevaccineren #covid19 #EuropahalTielt #coronatijd #Europahal

White Sheet in Wijtschate en Silentium in De Queeste

Het is altijd goed om de steven (“ja hoor ik rij met een boot”) ’s te wenden richting Westhoek. Van zodra de gelegenheid zich voordoet laten wij ons alvast niet pramen. De Westhoek is er om er naar terug te keren! Waar de wolken in overacting aan escapisme doen en de heuvels het voorjaarslicht in hun vertes capteren, daar willen we graag vertoeven. Zo kwamen we gisteren in Heuvelland en meer bepaald in Wijtschate terecht. Een dorp uit het boekje! Door de Britten werd Wijtschate in de eerste wereldoorlog “White sheet” genoemd. Meteen de uitstekende titel van een overzichtstentoonstelling waarin plastisch werk van niet minder dan 25 kunstenaars met Westhoek-roots is opgenomen. We troffen er in het oude gemeentehuis zeer uiteenlopende dingen aan; alle, varianten op heel veel Westhoek- en andere thema’s. In Wijtschate laten de “Mollen van Stadsbader” die dezer dagen het Sint-Medardusplein hebben omgewoeld, zich niet onbetuigd. En de artiesten blijken niet voor hen onder te doen. Uit de dieptes van het witte blad vandaan ontwikkelt zich af en toe een klein kunstzinnig wondertje.

Van een heel andere gelaagdheid is dan weer de tentoonstelling Silentium! Daarin valt biezonder mooi en ingetogen werk te bekijken. In de Kunstkamers De Queeste, in Abele-Watou, al zowat eeuwen een plek om te koesteren, loopt een Stilte-expo waarin een aantal kunstenaars zoals Bruno Van Dijck, Chantal en George Grard, Carlos Alfonso, Daniel Enkaoua, Lieve Vanhoutte de dialoog aangaan met de "peinture pure" van de Spanjaard Juan Carlos Lázaro. ‘Silentium’ maakt op zich al een voorjaarsomweg meer dan de moeite waard! Telkens het een tijd geleden is dat we er nog geweest zijn beseffen we weer dat we elke tentoonstelling die door de heren Vonckx in de Kunstkamers wordt opgezet niet mogen missen.  

#whitesheet #Wijtschate #JuanCarlosLázaro #kunstkamersdequeeste #dequeesteart

De Westhoek in Coronatijden: een Essentiële Verplaatsing!

Silentium, Kunstkamers De Queeste, Abele. Nog tot 25.04.2021
White Sheet, A Group exhibition, Wijtschate. Nog tot 2.05.2021

 

 

 

White Sheet, de affiche

White Sheet: Sven Verhaeghe - 'Clean your history'

 

White Sheet: Werk van Tom Van Ryckeghem 

 

Wijtschate: 'De mollen van Stadsbader'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Queeste: Werk van Juan Carlos Lázaro 

 

De Queeste: Carlos Alfonso in confrontatie met Juan Carlos Lázaro

 

 

De Queeste: Bruno Van Dijck in confrontatie met Juan Carlos Lázaro