Posts tonen met het label De troost van kunst en tuinen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label De troost van kunst en tuinen. Alle posts tonen

zondag 5 januari 2025

Opbouw Expo 'Ambigu' in Kunstenplatform Stek-Art

Komende vrijdag 10 Januari 2025 wordt in galerie-kunstplatform Stek-art in Torhout ‘Ambigu’ de eerste tentoonstelling van het nieuwe jaar geöpend. Met, reken maar, bijzonder werk van Joke Raes, Thibo Moreels en Stijn Seys.

Ik heb het genoegen om daar vrijdag wat inleidende woorden bij uit te spreken. Gisteren was het in Torhout opbouwen geblazen. Er werd gehamerd, gevijld, gekleefd, gemeten, geprangd, gehangen, getimmerd… Enzoverder enzovoort.

Ik was er een bevoorrechte getuige van hoe de drie artiesten in de weer waren met hamer en nagels. En hoe Carlen de vrouw des huizes van Stek-Art ondertussen alles van de juiste afmetingen voorzag. ‘Ambigu’ wordt - gewis en waarachtig - een mooie en inspirerende tentoonstelling. Op de foto’s achtereenvolgens Joke Raes, Stijn Seys, Thibo Moreels en Carlen van Kunstplatform-Galerie Stek-Art.
(En wat dacht je, de hamer mocht ook niet ontbreken).

De tentoonstelling loopt straks van 10/1/2025 tem 21/2/2025









vrijdag 24 november 2023

Drie impressies uit cinema Lumière

Gisteren in de Brugse stadsbioscoop Lumière "Anselm", de schitterende, wat mij betreft zelfs indrukwekkende film gezien die ouwe getrouwe Wim Wenders draaide over leven en werk van Anselm Kiefer. Over het gegeven dat we nauwelijks meer zijn dan een regendruppel in de Zondvloed… (Niets aan toe te voegen!)

Volop, en gezien de levensloop van Kiefer, niet toevallig daarbij intens aanwezig: de poëzie van Paul Celan (en in wat mindere mate die van Ingeborg Bachmann). Ook genoteerd: “wie de chaos inkapselt tussen muren of wanden maakt een schilderij!” Na afloop – omdat ik het niet kon laten - zo vrij geweest om deze impressies uit Cinema Lumière vast te leggen.

En ja, ook de tentoonstelling in Museum Voorlinden, die nog loopt t/m 25 februari 2024 kun je onder de noemer “niet te missen”

https://www.voorlinden.nl/tentoonstelling/anselm-kiefer/

Zie voor een recensie van Anselm onder meer ook:
https://cinemagazine.nl/anselm-anselm-das-rauschen-der-zeit-2023-recensie



 

 

 



donderdag 16 november 2023



Gisteren zagen we in het Museum Gevaert-Minne in Sint-Martens-Latem 'op de valreep' - zoals ons wel meer overkomt met tentoonstellingen - de mooie 'Continuous remastering'-expo van mijn goeie FB-vriendin Maria Blondeel. Haar eerder verstilde artistieke praktijk maakt dat zij als kunstenaar 'altijd onderweg' is én blijft, en voortdurend 'geremasterd' mag en kan worden. Met haar werk brengt ze bij 'Gevaert-Minne' subtiele toetsen aan die een mens even tot kostbare momenten van stilstand en beschouwing brengen! "Haar blauwdrukken en artefacten uit haar archief worden mooi verweven met de context van de kosmopolitische, ecologische en artistieke projecten van de familie Gevaert, Lima en de Commune van Sint-Martens-Latem".
Wie de expo nog wil zien moet zich nu wel gaan haasten. Komende zondag 19/11/2023 is 'Continuous Remastering' al aan de finissage toe!
Ook het museum Gevaert-Minne zelf blijft met onder meer dat sterke blijvende werk van George Minne dat de tijd maar blijft trotseren (vergezeld van andere Grote Telgen van de Latemse scholen) zeer de moeite om te bezoeken.

#mariablondeel #continuousremastering #museumgevaertminne #expo2023 #dekunstvantroostentuinen

Facebook-bericht van 16/11/2023

 

 

 

woensdag 19 juli 2023

Ik scroll door het verleden en ik denk aan jou

In Memoriam Geert Roygens
(22-10-1952 – 10-7-2023)

Zaterdag laatst, 15 juli 2023 namen we in de Brugse Magdalena-kerk afscheid van leraar, vader, vriend, mentor en vooral ook bevlogen kunstenaar Geert Roygens. Het was een pakkend moment toen ex-collega’s en vrienden hem de kerk binnendroegen. Een aantal mooie en indringende getuigenissen illustreerden daarna hoe geliefd Geert bij leven is geweest en hoe sterk zijn artistiek werk in onze harten zal blijven verderleven.

Zelf leerde ik je kennen, Geert, toen we beiden nog jonge snaken waren. In mijn geboortedorp Koolskamp stelde ik in september 1973 voor het kermisweekend een tentoonstelling samen in het jeugdcentrum ‘Focus’ dat we net hadden opgericht. Op de boerderij bij jou thuis had ik – in de appelblauwzeegroene kever van mijn vader – een aantal schilderijen van jou opgehaald die je maar wat graag even voor de expo ter beschikking stelde. Heel jong, fris maar ook onvolwassen werk was dat toen nog. Ik denk trouwens niet dat je in jouw latere creatieve jaren nog veel hebt geschilderd of ik zou me in de diepte van jouw archieven moeten vergissen. Keramiek, en niets dan keramiek zou jouw medium worden! Helemaal jouw ding! Altijd zou het vuur bij jou blijven branden. Geheel en al terecht schrijft jouw vriend Philippe Vancraeynest in zijn afscheidstekst die op jouw herinneringskaartje staat:

“Weinig was alles om iets te maken: wat water en wat klei,
ook veel vuur: dat maakt dingen sterk en mensen goed.
Kunst bleef altijd weer: zoeken naar de verborgen gloed,
het wonder van de achterkant. Soms ver, meestal vlakbij
.”

In het jaar 1977 trad je toe tot het lerarenkorps van de Tieltse Kunstacademie. Onder leiding van die charismatische man die Werner Lagae heette werd je een van de telgen van die fantastische generatie leraars die de academie veel meer dan lokale bekendheid zouden geven en die één voor één en elk afzonderlijk ook héél verdienstelijke artiesten zouden worden. In de loop van de jaren kregen we heel veel werk van jou te zien. In groepstentoonstellingen en in solomomenten. Talloos waren de initiatieven waar je mee je schouders onder zette. Je maakte steeds grotere, zegmaar grootse werken. Amphoren, schalen, vazen, potten, vrije sculpturen… “Vertrekkend van het idee dat potten een bewaarfunctie hebben, bewaren zijn potten geestelijke waarden. Ze zijn de veruiterlijking van zijn zoektocht naar de zin van het leven. Typerend is de ruwe huidoppervlakte.”, schreef iemand naar waarheid over jouw werk.

Ik scroll door het verleden, Geert, en denk aan jou en aan al dat moois dat je ons liet zien. Genereus en alsof het je allemaal geen moeite kostte. Ook jouw liefde voor de klassieke muziek en de vriendschap met Grootheden als de Griekse componist Yannis Markopoulos waarmee je mocht samenwerken, gaven jouw werk een haast mythische inslag. Na een tentoonstelling in het Atelier annex Galerie bij Bernard Verhaeghe in Ploegsteert kochten we in 1997 een werk van jou. We koesteren het en blijven het koesteren. Op 23 november 2006 opende je in jouw thuishaven van de Tieltse Kunstacademie de merkwaardige en bijzondere overtuigende tentoonstelling “Between God and Animal”. Jouw verbluffende manier om op het grensgebied van kitsch en kunst af te rekenen met een aantal stringent katholieke elementen uit jouw verleden.

Vele ontmoetingen volgden. Vaak eerder toevallig dan strikt gepland. Bij Sam’s in Tielt (ons helaas ook al ontvallen), op de parking van de Horta-zaak bij Jan Vandecaveye, op de burg in Brugge of in de Antwerpse Elisabethzaal bij “De Liturgie van Orpheus”, dat fantastische concert van jouw vriend Yannis Markopoulos waar ook werk van jou te zien was. Ooit zag ik jou in Café des Arts in Kortrijk alle rode rozen van een avondlijke straatventer kopen om ze daarna zonder dralen aan de dames uit ons gezelschap cadeau te doen. Talloos zijn de herinneringen.

Intussen ging een halve eeuw aan ons voorbij. Tussen de gelegenheidstentoonstelling in 1973 in Koolskamp en de mooie Wit-tentoonstelling uit 2021 in Wevelgem waarop ook het werk te zien was dat zaterdag ook in de kerk bij jouw afscheid te bewonderen viel, ligt een origineel en rijkelijk gevuld leven vol intense artistieke bedrijvigheid.

Geheel volgens jouw eigen authentieke manier van leven werd ons na afloop van jouw afscheidsdienst in de Magdalena-kerk - waar tot onze troost ook nog steeds dat mooie schilderij 'De madonna van de Tederheid' van Jan De Wachter hangt - een drankje aangeboden. Ook helemaal in de lijn van jouw artistieke attitude vol kwinkslagen (“RKAS - Roygens Keramiek Altijd Sympathiek”) kon iedereen die dat wilde met een beiteltje een stukje loswrikken uit een keramisch groepswerk en naar huis meenemen als tastbaar aandenken. Zoals bij elk Ernstig Man van Stand waren humor en ironie immers prominent aanwezig in jouw leven.

Ik scroll, Geert en blijf door het verleden scrollen. Altijd werden de snijpunten van onze ontmoetingen op onze tijdlijnen intense momenten vol artistieke en filosofische overpeinzingen.

Jammer is, vind ik, dat er op internet zo weinig sporen naar het artistieke werk van de kunstenaar van uitzonderlijk niveau die Geert Roygens was, zijn terug te vinden. Iemand zou voor Geert en voor zijn werk ’s een monument moeten optrekken. Op internet of elders! Laat dit herdenkingsstukje een begin zijn…


Facebook-bericht.

#detroostvankunstentuinen #GeertRoygens #IMGeertRoygens


Magdalenakerk - 15/7/2023
 
Geert Roygens - Tentoonstelling Wit 2021

 
Geert Roygens - Tentoonstelling Wit 2021


Afscheidssonnet - Philippe Vancraeynest

Geert Roygens: 'Between God and Animal' - 2006

Geert Roygens - Werk Galerie Verhaeghe


Ter Deeve Meulebeke


Geert Roygens: 'Between God and Animal' - 2006

Geert Roygens: 'Between God and Animal' - 2006

Met Tjok Dessauvage
Tentoonstelling Greet Desal in Tielt


Zonnebeke 2011

Geert Roygens - bij het afscheid aan de Academie
van Paul Perneel - 22/6/2014

De Scherven die ik bewaar!

donderdag 29 juni 2023

De klare kijk van Joseph Willaert

Komende zaterdag 1 juli 2023 opent in Oostende de expo “De klare kijk van Joseph Willaert” die van 1/7 tot 5/11/2023 loopt in de Venetiaanse Gaanderijen.
Curator Els Vermeersch, Compagnon d'Art, heeft in de tentoonstelling over, rond en mét de unieke beeldtaal van Joseph Willaert (Leke,1936 - Oostende,2014) ook veel aandacht voor de literaire context van het werk en gaat onder meer ook in op de link van Willaert met het nieuw-realisme in de poëzie!

Om aan te strepen in de expo-zomer-agenda!

#ohOostende #expo2023 #detroostvankunstentuinen #elsvermeersch #deklarekijkvanjosephwillaert #nieuwrealismeindepoëzie

 




 

 

woensdag 5 april 2023

Drie dagen in het Noorden

Verleden week brachten we van woensdag tot vrijdag bij wijze van lente-tussenstop drie dagen door in Het Noorden: “Trois jours dans le Nord!”.
Om een of andere reden, corona of nog iets anders, waren we er tot dusver nog niet in geslaagd om in Roubaix ‘La Piscine’, in Croix ‘Villa Cavrois’ en in Le Cateau-Cambrésis het ‘Musée Matisse’ te bezoeken. In drie dagen werden deze plaatsen die elk op zich meer dan ‘le détour’ verdienen eindelijk én keurig afgevinkt. In het schitterende La Piscine – volkomen beantwoordend aan het beeld dat kunstvrienden vooraf en al jarenlang voor ons hadden geschetst – liep een tentoonstelling van en over Ouwe Jonker en af en toe omstreden beeldhouwer en schilder Aristide Maillol. Andere tijdelijke tentoonstellingen zorgden voor werk van Odette Lepeltier, Robert Droulers, Marc Alberghina en Vincent Tavernier. Vooral de collages en de vrije figuren (‘Figures libres’) van Tavernier konden mij bekoren.

Villa Cavrois, niet zo heel ver van La Piscine vandaan, is de prachtig gerenoveerde modernistische villa die door de Franse architect Robert Mallet-Stevens tussen 1929 en 1932 opgetrokken werd voor de industrieel Paul Cavrois. De man was, lezen we, actief in de textielnijverheid en gezien de uitstraling van zijn Villa uitgerust met meer dan een goeie smaak. Vooral het grote tuinpark dat de villa nog meer accentueert zorgt mee voor de grandeur van dit huis dat gelukkig al een flinke tijd erkend en beschermd is als Frans monument. Laten we hopen dat dit zo blijft tot… het einde der tijden. Een bezoek meer dan waard!

Le Cateau-Cambrésis, een stadje van zo’n 7000 inwoners is de geboorteplaats van Henri Matisse. Van deze Franse Reus genoten we eerder in het Zuiden van het sublieme blauwige licht in de Chapelle du Rosaire in Vence. Dus de geboorteplaats van de man wilden we ook wel ’s zien. Dat viel eerlijk gezegd een klein beetje tegen. Een en ander maakte een gedateerde indruk en behalve de reeks “Jazz” die er voor mij uitsprong, leek hier niet het allerbeste werk verzameld. Behalve de permanente collectie Matisse is er in het Museum ook werk van Auguste Herbin te zien en loopt er ook een expo “Tériade & Giacometti’.  Het museum lijkt sterk aan renovatie toe en dat is ook wat er straks effectief staat te gebeuren. De deuren sluiten op 21 mei 2023 en voorzien wordt dat de werken zullen duren tot eind mei 2024.

Wel op- en zegmaargerust wat tegenvallend tijdens deze drie dagen was de drukte in de buurt van Rijsel en Roubaix en de af en toe abominabele staat van de wegen en autostrades. De veelvuldige wegenwerken die daarvan het logische gevolg zijn zorgen voor nog meer oponthoud. Gelukkig werden die euveltjes ’s avonds helemaal gecompenseerd door de indringende rust die een verblijf in B&B De Deugdzonde in Sint-Denijs met zich brengt. Voorwaar dé perfecte uitvalsbasis voor dit soort aangename ondernemingen als je’t ons vraagt.

In bijlage, wat had je gedacht, een flink aantal momentopnames. Ik heb ze wat voor de vuist weg gekozen uit De Overvloed aan beelden en impressies die een mens aan dit soort uitstapjes overhoudt.

Extern:

La Piscine
Aristide Maillol opWikipedia
Expo Vincent Tavernier
Villa Cavrois
Musée Matisse in Le Cateau-Cambrésis
Chapelle du Rosaire à Vence
B&B De Deugdzonde in Sint-Denijs



B&B De Deugdzonde in Sint-Denijs

Matisse in Nice voor de lens van H. Cartier-Bresson

Musée Matisse in Le Cateau

Villa Cavrois in Croix

La Piscine in Roubaix

Meer foto's via dit openbaar Facebook-bericht.