Op zaterdag 30 november 2019 ging in Aalst de 10de editie door van het poëziefestival “Literaire Living”. Het was de eerste aflevering
op een nieuwe locatie. Na negen edities in de onvolprezen Wezekapel van het Theater de Schaduw in Ardooie fungeerde Utopia Aalst als warme onthaalplek om het tienjarig bestaan van dit fijne literaire festivalletje te vieren. Naar jaarlijkse gewoonte was dichter Reinout Verbeke een uitstekende gastheer, dit jaar daarbij al even uitstekend bijgestaan door Ella Michiels (MNM, Radio1, Ketnet).
Paul Demets, Lisette Ma Neza (voorwaar een revelatie!), Peter Verhelst en Maud Vanhauwaert waren de dichters van dienst. Tom Kestens die we kennen van Das Pop en LaLaLover was de muzikant die op een wel zeer overtuigende manier kon putten uit een sprankelende en verrassend brede dosis literaire bagage. Laura Van den Heede was daarbij een prachtige tweede stem!
Literaire Living? Met zekerheid: volgend jaar opnieuw!
Literaire living op Facebook
Organisatie i.s.m. Literatuur Vlaanderen
Literaire Living - alle edities op een rijtje:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Editie 6 - zaterdag 24 november 2012
Editie 7 - zaterdag 7 december 2013
Editie 8 - zaterdag 25 november 2017
Editie 9 - zaterdag 24 november 2018
Editie 9 – zaterdag 24 november 2018 - Het verslag
Editie 10 - zaterdag 30 november 2019
Posts tonen met het label Literaire Living. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Literaire Living. Alle posts tonen
maandag 9 december 2019
dinsdag 27 november 2018
De wereld een vouwzetel die zalig zit!
Literaire Living-Editie 2018, het verslag.
Zaterdag laatst hebben we in Ardooie in het Theater De Schaduw opnieuw een excellente editie van
"Literaire Living" meegemaakt. Mogen meemaken! Tsead Bruinja, de Friese en even klankrijke nazaat van Tsjêbbe Hettinga, beet de spits af. Hij deed dat afwisselend in het Fries en in het Nederlands. Het Fries klinkt zowaar een beetje als het West-Vlaams, zei dichter en geestelijke vader van "de Living" Reinout Verbeke in zijn inleiding. En ja hoor voor de gelegenheid ruilde Tsead een konijnenren in een van zijn gedichten meteen in voor het West-Vlaamse "keunekot". (konijnenhok). Als je't ons vraagt na zijn mooie lezing: straf dichter, die Tsead Bruinja!
Na hem kwam Christophe Vekeman, nog steeds één van dé woelwaters van de Vlaamse literatuur. Hij was in Ardooie
alweer zijn bovenstebeste eigenste zelf. Zoals we hem al jaren leerden kennen: Rozengooier, kapitein, teksttornado... Vekeman zorgde wel bij sommige aanwezigen, zoals ook deze jongen er een was, voor een lichte vloek in de Wezekapel toen ie in de hiërarchie van de Kunsten de roman helemaal bovenaan plaatste. Nog boven de poëzie! En boven de muziek en het plastische... Ach, ook een Man van het Woord heeft volmondig recht op minstens één dwaling per dag. Of per nacht. Zeker als ie Christophe Vekeman heet!
Na Christophe Vekeman werd de poëzieprijs "Dichter uit de Schaduw" uitgereikt. Die bij elke editie gepaard gaat met deze poëtische hoogmis. Twee van de vier laureaten waren aanwezig. Hein Van der Schoot die helemaal vanuit het Noorden was gekomen werd tweede. Bert Deben (uit te spreken als 'deeben') was de laureaat. Beiden lazen een aantal van hun geprimeerde gedichten. Een aantal van die gedichten (o.a. "Na het vrijen steek ik een gedicht op" van Bert Deben) kenden we al omdat ze al eerder waren gepubliceerd maar eerdere publicatie was vooraf in het reglement ook niet als bezwaar aangestipt. De jury bestond net als vorig jaar uit Reinout Verbeke, Rino Feys, Benedikte Crombez, Liselotte Vercaigne, Paul Rigolle en Edward Hoornaert.
Na de pauze kwam Carmien Michels de Wezekapel zowat - Klop Klop Knip Knip - in lichterlaaie zetten.
Tot onze scha en schande, moeten we toegeven, dat dit het eerste
optreden was dat we van haar zagen. En wat voor een! Spontaan én
geëngageerd! Intens en vibrerend! Poëzie van en voor de hele wereld! We
kunnen het statement van Stefan Hertmans alleen maar bijtreden waar ie ergens over deze dichter schreef: "Een vrouwelijke Johnny Cash, krachtig, diep persoonlijk en met een politiek engagement dat je niet vaak hoort."
De Indie-dreampopband Portland zette in afgeslankte versie, tussen de lezingen door, de Wezekapel in een Hemelse rode gloed. Portland bestond voor de gelegenheid uit Jente Pironet (stem en gitaar) en Sarah Pepels (stem entoetsen). Een band waarvan we in geen geval al het laatste hebben gehoord.
De avond werd keurig in goeie banen geleid door dichter mét nevenwerking Reinout Verbeke en Benedikte Crombez die om beurten de inleiding van de dichters en achteraf de interviews in "de livingzetel" voor hun rekening namen. Zo heel veel revelerends kwam er niet echt aan het licht. Een warme gemoedelijke babbel met de dichters was meer dan voldoende. Hét revelerende op deze poëzieavond was de poëzie zelf. En zo hoort het ook! Literaire Living Editie 2018 bood ons vier, wat zeg ik, zes interessante stemmen die zaterdag bleven naklinken tot laat in de Ardooise nacht.
Op naar Editie 10 !!!
Extern:
Thuissite Tsead Bruinja
Christophe Vekeman bij Cobra
Bert Deben-blogspot
Blogbericht Literaire Living Bert Deben
Thuissite Carmien Michels
Mark Van Tongele
Theater De Schaduw
Literaire Living bij De Schaal van Digther
Portland
Dit verslag staat ook na te lezen op 'De Schaal van Digther'
Zaterdag laatst hebben we in Ardooie in het Theater De Schaduw opnieuw een excellente editie van
"Literaire Living" meegemaakt. Mogen meemaken! Tsead Bruinja, de Friese en even klankrijke nazaat van Tsjêbbe Hettinga, beet de spits af. Hij deed dat afwisselend in het Fries en in het Nederlands. Het Fries klinkt zowaar een beetje als het West-Vlaams, zei dichter en geestelijke vader van "de Living" Reinout Verbeke in zijn inleiding. En ja hoor voor de gelegenheid ruilde Tsead een konijnenren in een van zijn gedichten meteen in voor het West-Vlaamse "keunekot". (konijnenhok). Als je't ons vraagt na zijn mooie lezing: straf dichter, die Tsead Bruinja!
Na hem kwam Christophe Vekeman, nog steeds één van dé woelwaters van de Vlaamse literatuur. Hij was in Ardooie
alweer zijn bovenstebeste eigenste zelf. Zoals we hem al jaren leerden kennen: Rozengooier, kapitein, teksttornado... Vekeman zorgde wel bij sommige aanwezigen, zoals ook deze jongen er een was, voor een lichte vloek in de Wezekapel toen ie in de hiërarchie van de Kunsten de roman helemaal bovenaan plaatste. Nog boven de poëzie! En boven de muziek en het plastische... Ach, ook een Man van het Woord heeft volmondig recht op minstens één dwaling per dag. Of per nacht. Zeker als ie Christophe Vekeman heet!
Na Christophe Vekeman werd de poëzieprijs "Dichter uit de Schaduw" uitgereikt. Die bij elke editie gepaard gaat met deze poëtische hoogmis. Twee van de vier laureaten waren aanwezig. Hein Van der Schoot die helemaal vanuit het Noorden was gekomen werd tweede. Bert Deben (uit te spreken als 'deeben') was de laureaat. Beiden lazen een aantal van hun geprimeerde gedichten. Een aantal van die gedichten (o.a. "Na het vrijen steek ik een gedicht op" van Bert Deben) kenden we al omdat ze al eerder waren gepubliceerd maar eerdere publicatie was vooraf in het reglement ook niet als bezwaar aangestipt. De jury bestond net als vorig jaar uit Reinout Verbeke, Rino Feys, Benedikte Crombez, Liselotte Vercaigne, Paul Rigolle en Edward Hoornaert.
Na de pauze kwam Carmien Michels de Wezekapel zowat - Klop Klop Knip Knip - in lichterlaaie zetten.
Tot onze scha en schande, moeten we toegeven, dat dit het eerste
optreden was dat we van haar zagen. En wat voor een! Spontaan én
geëngageerd! Intens en vibrerend! Poëzie van en voor de hele wereld! We
kunnen het statement van Stefan Hertmans alleen maar bijtreden waar ie ergens over deze dichter schreef: "Een vrouwelijke Johnny Cash, krachtig, diep persoonlijk en met een politiek engagement dat je niet vaak hoort."
Het poëtisch slotakkoord was weggelegd voor de taal-rijke en bruisende dichter die Mark van Tongele is. Het werden een héle reeks slotakkoorden! Ooit gold van Tongele als een geheimtip voor de Nederlandstalige poëzie. Die tijd is met de ruime publicatie van zijn veelvuldig en meerstemmig oeuvre allang voorbij. Ook zijn laatste bundel 'De loeiende tier' werd verleden jaar met warmte én veel égards ontvangen. Helemaal terecht. "De wereld een vouwzetel die zalig zit", staat er in een van zijn teksten. Van Tongele las op deze editie van Literaire Living, zoekend en scharrelend tussen zijn vele gedichten, met overtuiging en kracht. Poëzie met uitroeptekens die tekeer gaat als een storm voor de kust van Oostende! Jaja... Het plaatje klopt volledig.
Oostende is ook de plaats waar van Tongele regelmatig resideert. Maar ook Bretagne trekt aan hem. Zijn reizen en verblijf aldaar , zo vertrouwde hij ons achteraf toe, vormt de materie voor een nieuw poëtisch proza-boek dat op komst zou moeten zijn. Na het hele mooie "Op hoop van zonnezegen" uit 2010 is dit alvast alweer iets om als van Tongele-adept en lezer zéér naar uit te kijken. 
De Indie-dreampopband Portland zette in afgeslankte versie, tussen de lezingen door, de Wezekapel in een Hemelse rode gloed. Portland bestond voor de gelegenheid uit Jente Pironet (stem en gitaar) en Sarah Pepels (stem entoetsen). Een band waarvan we in geen geval al het laatste hebben gehoord.
De avond werd keurig in goeie banen geleid door dichter mét nevenwerking Reinout Verbeke en Benedikte Crombez die om beurten de inleiding van de dichters en achteraf de interviews in "de livingzetel" voor hun rekening namen. Zo heel veel revelerends kwam er niet echt aan het licht. Een warme gemoedelijke babbel met de dichters was meer dan voldoende. Hét revelerende op deze poëzieavond was de poëzie zelf. En zo hoort het ook! Literaire Living Editie 2018 bood ons vier, wat zeg ik, zes interessante stemmen die zaterdag bleven naklinken tot laat in de Ardooise nacht.
Op naar Editie 10 !!!
Extern:
Thuissite Tsead Bruinja
Christophe Vekeman bij Cobra
Bert Deben-blogspot
Blogbericht Literaire Living Bert Deben
Thuissite Carmien Michels
Mark Van Tongele
Theater De Schaduw
Literaire Living bij De Schaal van Digther
Portland
Dit verslag staat ook na te lezen op 'De Schaal van Digther'
maandag 22 oktober 2018
Literaire Living, editie 2018 op zaterdag 24/11/2018
Op zaterdag 24 november 2018 gaat de nieuwste editie van Literaire Living door. Ook dit jaar wordt in de Ardooise Wezekapel van Theater De Schaduw een mooie toeloop verwacht voor wat we hier graag omschrijven als de "Hoogmis van de poëzie". Ondertussen is dit fijne literaire festivalletje alweer aan zijn negende editie toe. Ook dit jaar is er weer bijzonder mooi dichterlijk volk op komst. Nemen immers dit jaar met veel literaire overtuiging plaats in de zetel: Mark van Tongele, Christophe Vekeman, Carmien Michels, Tsead Bruinja en de winnaar van de poëziewedstrijd "Dichter uit de Schaduw". Misschien bent u dat wel! Voor een knus en knapperend dekentje van muziek zorgt dit jaar de dreampopband Portland. Wat ons betreft: zeer aanbevolen, dit poëtisch avondje!
Literaire Living, Zaterdag 24/11/2018 - 20:00 u. - Cultuurkapel De Schaduw - Wezestraat 32, 8850 Ardooie
Tickets kosten add. 12 € en vvk. 10 €
Literaire Living - alle edities op een rijtje:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Editie 6 - zaterdag 24 november 2012
Editie 7 - zaterdag 7 december 2013
Editie 8 - zaterdag 25 november 2017
Editie 9 - zaterdag 24 november 2018
Dit bericht wordt ook overgenomen op 'De Schaal van Digther'.
maandag 27 november 2017
Alle treinen los - over "Literaire Living" - Editie 8 - 2017
De achtste editie van het literair festival “Literaire Living” werd er een voor de annalen. In Ardooie en verre omstreken!
Bij afwezigheid wegens ziekte moesten we in de alweer biezonder stemmig opgetuigde cultuur- en theaterkapel van de Schaduw wel de muziek van Inne Eysermans missen. Jammer voor de liefhebbers en de minnaars van de stem van de Engel van Amatorski. Benedikte Crombez en Reinout Verbeke kondigden om beurten de dichters aan en zorgden na afloop van elke lezing ook nog ’s voor een kort en fijn gesprekje. Mustafa Kör bracht er als eerste dichter van de avond, én rollend als een zachte rivier, meteen de stemming in. De voormalige stadsdichter van Genk werd eerder vooral bekend met de subtiele roman De Lammeren. Hij las gedichten uit zijn verrassend en heel erg goed onthaald poëtisch debuut Ben jij liefde. De bundel is ondertussen, als we het goed hebben, aan zijn vijfde (!) druk toe. Onder meer zijn lang gedicht Idylle ging bij iedereen in mijn buurt recht het hart in. “Mijn hart barstte open als granaatappels…” Erg innemende dichter die Mustafa Kör. Zonder verwijl bij te zetten op het schap van de te koesteren en te volgen dichters.
Charlotte Van den Broeck las de cyclus "Acht ∞" uit haar nieuwste bundel Nachtroer. Verstild en naar gewoonte helemaal uit het hoofd haar gedichten zeggend, ging Van den Broeck in 8 stappen (van 8 naar 1) van een gedicht, met veel intensiteit terug naar waar ooit een liefde begon. Fluweelzacht en toch met randjes! Niemand die het nog een wonder vindt dat Nachtroer genomineerd is voor, en zelfs een goeie kans maakt op de grote VSB-poëzieprijs. Het zou na Hugo Claus, Leonard Nolens en Jan Lauwereyns pas de vierde keer zijn dat de prijs die in januari jammergenoeg ophoudt te bestaan naar een Vlaamse dichter gaat. Benieuwd.

De afwezigheid van Inne Eysermans werd daarna volkomen, én ook muzikaal goedgemaakt door de huidige Dichter des Vaderlands Laurence Vielle die in de persoon van Vincent Granger haar vaste muzikant had meegenomen. In een eerste gedenkwaardig optreden liet ze in de beide landstalen en met veel taalbravoure alle treinen los. Na de pauze was het de hoogste tijd om de winnaars van de poëziewedstrijd "Dichter uit de Schaduw" naar het podium te halen. Niet minder dan 86 dichters stuurden drie van hun mooiste gedichten in. Geen makkelijke kluif noch klus voor de jury, bestaande uit Reinout Verbeke, Benedicte Crombez, Liselotte Vercaigne, Rino Feys, Edward Hoornaert en ondergetekende. Zoals eerder werd bekendgemaakt bekroonde de jury vijf dichters met een nominatie. Alle vijf bleken ze bij nadere kennisname een voor een al eerder poëtische strepen en streepjes achter hun naam te hebben gezet. Dat bleek ook uit hun voordracht. Leen Raats die verleden jaar nog de top100 van de Turingprijs haalde, las "Corpus Christi". Wim Vandeleene bracht zijn gedicht “De hond van Pavlov” en Leen Pil, die in het najaar van 2018 bij uitgeverij P debuteert, las “Langedijker herfst”. Een andere genomineerde Hans Depelchin was afwezig. Ook de winnares Tania Verhelst bleek allerminst een nieuwkomer in poetics te zijn. Het podium leek voor haar wel een natuurlijke habitat.
Verhelst, van wie recent nog poëzie in Het Liegend Konijn werd opgenomen, las de drie gedichten van haar winnende inzending en trakteerde ons nog op een toemaatje.
Daarna was het opnieuw de beurt aan Laurence Vielle. Wat nog meer te zeggen over deze uitbarstende Brusselse taalvulkaan die van elke aanwezige een makkelijk speeltje maakt? Wervelwind, zandstorm, moessonregen… De regerende “dichter des Vaderlands” is “alles in een”. Vielle was in Ardooie wat ze zowat overal is: haar eigen stormachtige zelf. Samen met Reinout Verbeke (en Nevenwerking-gitarist Bart Couvreur) en Vincent Granger zorgde ze voor een bijzonder pakkende tweetalige versie van Je bent doelwit/Tu es cible. Wat ons betreft: hét hoogtepunt van de avond. Vielle schreef het naar de keel grijpende gedicht op 22/3/2016 als repliek op de aanslagen van Brussel. (Een soundcloud-versie van het gedicht vind je hier op de Reinoutmetnevenwerking-site).
Na het zachte en zotte taalgeweld van Laurence Vielle sloot Barbarber-icoon-om-eeuwig-van-te lezen-en-van-te-houden K. Schippers de avond af. Hij las enkele van zijn klassiekers en wat nieuw werk. Zoals we hem kennen: als fijnslijper alweer perfect in balans de grenzen aftastend tussen ernst, ironie en luim. Of ze nog werken of niet, die taalgrapjes van hem, K. Schippers zorgde voor een waardig slot van een zinderende literaire avond. Een hoogmis in de Wezekapel van Theater De Schaduw? Volgend jaar beslist opnieuw! Op dus naar editie 9...
Verslag: ©Paul Rigolle
Ook na te lezen via deze link op de bladzijden van 'de Schaal van Digther'
Literaire Living - alle edities op een rijtje:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Editie 6 - zaterdag 24 november 2012
Editie 7 - zaterdag 7 december 2013
Editie 8 - zaterdag 25 november 2017
Bij afwezigheid wegens ziekte moesten we in de alweer biezonder stemmig opgetuigde cultuur- en theaterkapel van de Schaduw wel de muziek van Inne Eysermans missen. Jammer voor de liefhebbers en de minnaars van de stem van de Engel van Amatorski. Benedikte Crombez en Reinout Verbeke kondigden om beurten de dichters aan en zorgden na afloop van elke lezing ook nog ’s voor een kort en fijn gesprekje. Mustafa Kör bracht er als eerste dichter van de avond, én rollend als een zachte rivier, meteen de stemming in. De voormalige stadsdichter van Genk werd eerder vooral bekend met de subtiele roman De Lammeren. Hij las gedichten uit zijn verrassend en heel erg goed onthaald poëtisch debuut Ben jij liefde. De bundel is ondertussen, als we het goed hebben, aan zijn vijfde (!) druk toe. Onder meer zijn lang gedicht Idylle ging bij iedereen in mijn buurt recht het hart in. “Mijn hart barstte open als granaatappels…” Erg innemende dichter die Mustafa Kör. Zonder verwijl bij te zetten op het schap van de te koesteren en te volgen dichters.
Charlotte Van den Broeck las de cyclus "Acht ∞" uit haar nieuwste bundel Nachtroer. Verstild en naar gewoonte helemaal uit het hoofd haar gedichten zeggend, ging Van den Broeck in 8 stappen (van 8 naar 1) van een gedicht, met veel intensiteit terug naar waar ooit een liefde begon. Fluweelzacht en toch met randjes! Niemand die het nog een wonder vindt dat Nachtroer genomineerd is voor, en zelfs een goeie kans maakt op de grote VSB-poëzieprijs. Het zou na Hugo Claus, Leonard Nolens en Jan Lauwereyns pas de vierde keer zijn dat de prijs die in januari jammergenoeg ophoudt te bestaan naar een Vlaamse dichter gaat. Benieuwd.

De afwezigheid van Inne Eysermans werd daarna volkomen, én ook muzikaal goedgemaakt door de huidige Dichter des Vaderlands Laurence Vielle die in de persoon van Vincent Granger haar vaste muzikant had meegenomen. In een eerste gedenkwaardig optreden liet ze in de beide landstalen en met veel taalbravoure alle treinen los. Na de pauze was het de hoogste tijd om de winnaars van de poëziewedstrijd "Dichter uit de Schaduw" naar het podium te halen. Niet minder dan 86 dichters stuurden drie van hun mooiste gedichten in. Geen makkelijke kluif noch klus voor de jury, bestaande uit Reinout Verbeke, Benedicte Crombez, Liselotte Vercaigne, Rino Feys, Edward Hoornaert en ondergetekende. Zoals eerder werd bekendgemaakt bekroonde de jury vijf dichters met een nominatie. Alle vijf bleken ze bij nadere kennisname een voor een al eerder poëtische strepen en streepjes achter hun naam te hebben gezet. Dat bleek ook uit hun voordracht. Leen Raats die verleden jaar nog de top100 van de Turingprijs haalde, las "Corpus Christi". Wim Vandeleene bracht zijn gedicht “De hond van Pavlov” en Leen Pil, die in het najaar van 2018 bij uitgeverij P debuteert, las “Langedijker herfst”. Een andere genomineerde Hans Depelchin was afwezig. Ook de winnares Tania Verhelst bleek allerminst een nieuwkomer in poetics te zijn. Het podium leek voor haar wel een natuurlijke habitat.
Verhelst, van wie recent nog poëzie in Het Liegend Konijn werd opgenomen, las de drie gedichten van haar winnende inzending en trakteerde ons nog op een toemaatje. Daarna was het opnieuw de beurt aan Laurence Vielle. Wat nog meer te zeggen over deze uitbarstende Brusselse taalvulkaan die van elke aanwezige een makkelijk speeltje maakt? Wervelwind, zandstorm, moessonregen… De regerende “dichter des Vaderlands” is “alles in een”. Vielle was in Ardooie wat ze zowat overal is: haar eigen stormachtige zelf. Samen met Reinout Verbeke (en Nevenwerking-gitarist Bart Couvreur) en Vincent Granger zorgde ze voor een bijzonder pakkende tweetalige versie van Je bent doelwit/Tu es cible. Wat ons betreft: hét hoogtepunt van de avond. Vielle schreef het naar de keel grijpende gedicht op 22/3/2016 als repliek op de aanslagen van Brussel. (Een soundcloud-versie van het gedicht vind je hier op de Reinoutmetnevenwerking-site).
Na het zachte en zotte taalgeweld van Laurence Vielle sloot Barbarber-icoon-om-eeuwig-van-te lezen-en-van-te-houden K. Schippers de avond af. Hij las enkele van zijn klassiekers en wat nieuw werk. Zoals we hem kennen: als fijnslijper alweer perfect in balans de grenzen aftastend tussen ernst, ironie en luim. Of ze nog werken of niet, die taalgrapjes van hem, K. Schippers zorgde voor een waardig slot van een zinderende literaire avond. Een hoogmis in de Wezekapel van Theater De Schaduw? Volgend jaar beslist opnieuw! Op dus naar editie 9...
Verslag: ©Paul Rigolle
Ook na te lezen via deze link op de bladzijden van 'de Schaal van Digther'
Literaire Living - alle edities op een rijtje:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Editie 6 - zaterdag 24 november 2012
Editie 7 - zaterdag 7 december 2013
Editie 8 - zaterdag 25 november 2017
zaterdag 11 november 2017
dinsdag 29 oktober 2013
Literaire LIving - Editie 7 - 2013
Ook dit jaar kunnen we niet nalaten om hier meer dan wat gewone airplay te geven aan wat wij graag het lieftalligste dichtersfestival van het jaar noemen: Literaire Living. De editie 7 van 2013 gaat dit jaar door op zaterdag 7 december 2013 in Het Sacrament (Roeselare). De vertrouwde locatie van de Wezekapel in Ardooie werd dus verlaten. Benieuwd wat het wordt in Roeselare. Aan de affiche zal het in geen geval liggen. De namen zijn ook dit jaar niet mis & niet min: Menno Wigman, Peter Theunynck, Andy Fierens en Lieke Marsman. Muziek is er van Chantal Acda (Isbells, True Bypass) en de presentatie is dit jaar in handen van Roderik Six. De winnaar van de jaarlijkse poëziewedstrijd "Dichter uit de schaduw" krijgt ook dit jaar een plaatsje op het podium. Misschien ben jij dat wel!
Meer info: www.deschaduw.net
Eerdere edities:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Editie 6 - zaterdag 24 november 2012
Meer info: www.deschaduw.net
Eerdere edities:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Editie 6 - zaterdag 24 november 2012
dinsdag 29 januari 2013
Storing
Een status...
Morgen "Tot het bestaat" (nog altijd welkom al is er maar een klein beetje plaats meer), zaterdag de "Dag van het woord" in Harelbeke en zondag Martin Reints in Het Penhuis... Poëzie... De Gedichtenweek... Het blijft ook voor deze jongen - zittend in het Westen van al zijn plaatsen - een Mooie Kleine Storing die niet overgaat...
(En dan hebben we het nog niets over het mooie gelittekende leed van Cicatrizado van straks…)
Morgen "Tot het bestaat" (nog altijd welkom al is er maar een klein beetje plaats meer), zaterdag de "Dag van het woord" in Harelbeke en zondag Martin Reints in Het Penhuis... Poëzie... De Gedichtenweek... Het blijft ook voor deze jongen - zittend in het Westen van al zijn plaatsen - een Mooie Kleine Storing die niet overgaat...
(En dan hebben we het nog niets over het mooie gelittekende leed van Cicatrizado van straks…)
maandag 26 november 2012
Literaire Living-Editie 6-het verslag
Wat zag en hoorde, wat proefde ik zaterdagavond tijdens de zesde editie van het poëziefestival Literaire Living? Meer dingen van hetzelfde, dat zeker, maar ook een paar mooie uitschieters die voor enkele flitsen van begeestering zorgden. Reinout Verbeke leidde de dichters van de avond in en na elk optreden probeerde Johan Vandenbroucke hen even zachtjes in de ziel te knijpen.
Ellen Deckwitz was, zo zei ze aan haar 13° optreden in 9 dagen toe. Ze zag er ook wat vermoeid uit, deze mooie live-geworden poëtische jukebox vanjewelste. Deckwitz heeft al veel beklijvender dingen geschreven dan wat ze ons zaterdag in Ardooie liet horen. Zo’n “geef me een woord en je krijgt een gedicht” wordt wat mij betreft gauw een gimmick. Totaal Ander Poëtisch Voedsel was er dan weer met de uit de doden terugkerende Leopold M. Vandenbrande. Naar dit moment hadden we uitgekeken. En de come-back kon tellen, lijzig lezend over dood en ontij greep Vandenbrande ons monotoon waar we het niet hebben wilden. Even waanden we ons terug van nooit weggeweest... De late eigthies, iets wat de mooie ballades van Bram Vanparys, voorman van the Bony King of Nowhere later nog leken te beklemtonen. Daar zat ie dan, de enige nog levende poète maudit die Vlaanderen nog rijk is. Wat onwennig zittend in het licht van theater De Schaduw. In het gesprek achteraf haalde onze Leopold nog ’s flink uit naar “de maffia van de poëzie” die hem eind de jaren tachtig het licht van de literatuur en de lust tot publiceren ontnam. Wel was ie al die jaren blijven schrijven, zo zei hij. We geloven hem graag. Daarom mijn beste Pol, deze boodschap, trek je eindelijk ’s geen Mechelse mallemoer meer aan van het literaire establishment en laat ze komen, als je ze hebt, die gedichten! Geef ze prijs! Breng ze aan het licht. En ja licht en schaduw, die waren er volop zaterdag. Eerst werd de jaarlijkse poëzieprijs – een optreden in de Schaduw - uitgereikt aan de Rotterdammer PJ Sas. Zijn optreden en het gesprek met Johan Vandenbroucke achteraf lieten uitschijnen dat we nog wel ’s meer van deze jongen zouden kunnen horen. Zeker als je weet dat ie in de eindstrijd mensen als Jelmer van Lenteren, Geert Jan Beeckman en Evy Crevits achter zich wist te houden. En toen kwam Elvis Peeters. De man van Dinsdag , van De ontelbaren en van het schrikbarende Wij las ondermeer drie redelijk imponerende “naar de natuur”-gedichten voor. Meteen vielen we, en wij niet alleen, voor zijn voeten neer, ingepakt en wel, languit voorover in dat gevaarlijke gras van hem. Minder lichtvoetig was Charles Ducal. Maar, niks nieuws natuurlijk, wat een dichter blijft die Hertog van ons. 'Ik geloof niet dat ik aan het eind zal kunnen zeggen dat ik de buitenwereld iets mooiers te geven had dan dit' zei Ducal eerder dit jaar in de Standaard. In Ardooie konden we dat enkel maar beämen. Poëzie heeft bij Ducal nauwelijks opsmuk nodig. Sec en direct. Raak. Het lezen van een gedicht als daad van verzet.. Niks meer en minder evenmin. Op de terugweg van het afgelegen oord dat Ardooie heet, met de schimmen van de groentenfabrieken opdoemend in de achtergrond, bedachten we dat dit mooie jaarlijkse feestje van de dichter eigenlijk een veel ruimer publiek en misschien ook een wat makkelijker bereikbare locatie verdient. Al dient het gezegd dat de Wezekapel op die novemberavond van Literaire Living zelden iemand verweesd heeft achtergelaten. Op dus naar Editie 7!
Ellen Deckwitz was, zo zei ze aan haar 13° optreden in 9 dagen toe. Ze zag er ook wat vermoeid uit, deze mooie live-geworden poëtische jukebox vanjewelste. Deckwitz heeft al veel beklijvender dingen geschreven dan wat ze ons zaterdag in Ardooie liet horen. Zo’n “geef me een woord en je krijgt een gedicht” wordt wat mij betreft gauw een gimmick. Totaal Ander Poëtisch Voedsel was er dan weer met de uit de doden terugkerende Leopold M. Vandenbrande. Naar dit moment hadden we uitgekeken. En de come-back kon tellen, lijzig lezend over dood en ontij greep Vandenbrande ons monotoon waar we het niet hebben wilden. Even waanden we ons terug van nooit weggeweest... De late eigthies, iets wat de mooie ballades van Bram Vanparys, voorman van the Bony King of Nowhere later nog leken te beklemtonen. Daar zat ie dan, de enige nog levende poète maudit die Vlaanderen nog rijk is. Wat onwennig zittend in het licht van theater De Schaduw. In het gesprek achteraf haalde onze Leopold nog ’s flink uit naar “de maffia van de poëzie” die hem eind de jaren tachtig het licht van de literatuur en de lust tot publiceren ontnam. Wel was ie al die jaren blijven schrijven, zo zei hij. We geloven hem graag. Daarom mijn beste Pol, deze boodschap, trek je eindelijk ’s geen Mechelse mallemoer meer aan van het literaire establishment en laat ze komen, als je ze hebt, die gedichten! Geef ze prijs! Breng ze aan het licht. En ja licht en schaduw, die waren er volop zaterdag. Eerst werd de jaarlijkse poëzieprijs – een optreden in de Schaduw - uitgereikt aan de Rotterdammer PJ Sas. Zijn optreden en het gesprek met Johan Vandenbroucke achteraf lieten uitschijnen dat we nog wel ’s meer van deze jongen zouden kunnen horen. Zeker als je weet dat ie in de eindstrijd mensen als Jelmer van Lenteren, Geert Jan Beeckman en Evy Crevits achter zich wist te houden. En toen kwam Elvis Peeters. De man van Dinsdag , van De ontelbaren en van het schrikbarende Wij las ondermeer drie redelijk imponerende “naar de natuur”-gedichten voor. Meteen vielen we, en wij niet alleen, voor zijn voeten neer, ingepakt en wel, languit voorover in dat gevaarlijke gras van hem. Minder lichtvoetig was Charles Ducal. Maar, niks nieuws natuurlijk, wat een dichter blijft die Hertog van ons. 'Ik geloof niet dat ik aan het eind zal kunnen zeggen dat ik de buitenwereld iets mooiers te geven had dan dit' zei Ducal eerder dit jaar in de Standaard. In Ardooie konden we dat enkel maar beämen. Poëzie heeft bij Ducal nauwelijks opsmuk nodig. Sec en direct. Raak. Het lezen van een gedicht als daad van verzet.. Niks meer en minder evenmin. Op de terugweg van het afgelegen oord dat Ardooie heet, met de schimmen van de groentenfabrieken opdoemend in de achtergrond, bedachten we dat dit mooie jaarlijkse feestje van de dichter eigenlijk een veel ruimer publiek en misschien ook een wat makkelijker bereikbare locatie verdient. Al dient het gezegd dat de Wezekapel op die novemberavond van Literaire Living zelden iemand verweesd heeft achtergelaten. Op dus naar Editie 7!
vrijdag 2 november 2012
Literaire Living – Editie 6 - 2012
Op zondag 24 november e.k. gaat alweer de 6° editie door van “Literaire Living”, zowat het gezelligste poëziefestivalletje van de Lage Landen waar wij intens weet van hebben. En ook dit keer heeft men in Ardooie voor een kleine stunt gezorgd. Hoe Reinout & Friends van de Wezekapel er in geslaagd zijn is mij een raadsel, maar feit is dat ze dit jaar niemand minder dan Leopold M. Van den brande op hun affiche hebben staan.
Een come-back die, na enige tijd kan tellen en die wij hier - in onze Eighties-Kooi van Faraday - in geen geval willen missen. Mogen wij onze Leopold vandaag overigens een fijne én erg poëtische 65° verjaardag wensen… Ja dat mogen we!
Maar niet alleen de komst van de ouwe Mechelse Reus is een goeie reden om op 24/11 e.k. naar Ardooie af te zakken. Andere namen vanjewelste op de affiche zijn immers Ellen Deckwitz (NL), Elvis Peeters en Charles Ducal. Ook de winnaar van de jaarlijkse poëziewedstrijd zal niet ontbreken en verder speelt Bram Vanparys van The Bony King of Nowhere een akoestisch setje. Presentatie van de hele avond is als vanouds in handen van Johan Vandenbroucke en Ann Meskens, Zondvloed-tandem p.e.
Extern:
Literaire Living, jaarlijkse hoogmis van de poëzie – Editie 2012 – Zondag 24 november 2012 – 20:00 u.
Tickets (vvk 10 euro, add 12 euro) via www.deschaduw.net (agenda)
Cultuurkapel De Schaduw, Wezestraat 32, 8850 Ardooie
Facebook-link
Eerdere edities:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Update: Ondertussen een verslagje over Editie 6 geplaatst! Zie: Literaire Living - Editie 6 - Het verslag
Maar niet alleen de komst van de ouwe Mechelse Reus is een goeie reden om op 24/11 e.k. naar Ardooie af te zakken. Andere namen vanjewelste op de affiche zijn immers Ellen Deckwitz (NL), Elvis Peeters en Charles Ducal. Ook de winnaar van de jaarlijkse poëziewedstrijd zal niet ontbreken en verder speelt Bram Vanparys van The Bony King of Nowhere een akoestisch setje. Presentatie van de hele avond is als vanouds in handen van Johan Vandenbroucke en Ann Meskens, Zondvloed-tandem p.e.
Extern:
Literaire Living, jaarlijkse hoogmis van de poëzie – Editie 2012 – Zondag 24 november 2012 – 20:00 u.
Tickets (vvk 10 euro, add 12 euro) via www.deschaduw.net (agenda)
Cultuurkapel De Schaduw, Wezestraat 32, 8850 Ardooie
Facebook-link
Eerdere edities:
Editie 1 – zondag 20 mei 2007
Editie 2 - zaterdag 3 mei 2008
Editie 3 – zaterdag 14 november 2009
Editie 4 – zaterdag 20 november 2010
Editie 5 – zaterdag 19 november 2011
Update: Ondertussen een verslagje over Editie 6 geplaatst! Zie: Literaire Living - Editie 6 - Het verslag
Abonneren op:
Posts (Atom)















