Mijn dochter heeft een punt

Mijn dochter heeft een punt. Of ze maakt het in elk geval.
@ Boekhandel Limerick - in: De Morgen Boekenzaak 6-1-2024

#boekhandelLImerick
#boekenzaak
#dochterenstielliefde

Openbaar facebook-bericht van 10/1/2024

Huisjesmelkertjes

Eerder miezerig weertje vanmorgen... Maar onze vrienden de huisjesmelkertjes daarentegen halen gewoon hun hart op. Onder het motto: met zijn allen in gespreide slagorde het trottoir op! Good luck boys! (and girls)

Facebook-bericht 

 

Landmark - De brug over het kanaal

Landmark: "De brug over het kanaal"

Instagramdingen:
"De brug over het Kanaal Roeselare-Leie"
In de buurt van de Fagot, voormalig muziekcafé in Ingelmunster.

"In Ingelmunster prijkt een nieuwe, hogere brug van 286 meter lang die zich uitstrekt over het kanaal en de Mandel. De nieuwe brug tilt letterlijk het centrum over de vallei heen. Het platform vertrekt vanuit het marktplein, overspant de gehele groene zone langs het kanaal en de Mandel, om te landen aan het station. Zo blijft de natuur gespaard van het doorgaand verkeer."

#ingelmunster #debrugoverhetkanal #kanaalLeieRoeselare #mandel #Defagot #landmarklover

Facebookbericht

Drie dagen in het Noorden

Verleden week brachten we van woensdag tot vrijdag bij wijze van lente-tussenstop drie dagen door in Het Noorden: “Trois jours dans le Nord!”.
Om een of andere reden, corona of nog iets anders, waren we er tot dusver nog niet in geslaagd om in Roubaix ‘La Piscine’, in Croix ‘Villa Cavrois’ en in Le Cateau-Cambrésis het ‘Musée Matisse’ te bezoeken. In drie dagen werden deze plaatsen die elk op zich meer dan ‘le détour’ verdienen eindelijk én keurig afgevinkt. In het schitterende La Piscine – volkomen beantwoordend aan het beeld dat kunstvrienden vooraf en al jarenlang voor ons hadden geschetst – liep een tentoonstelling van en over Ouwe Jonker en af en toe omstreden beeldhouwer en schilder Aristide Maillol. Andere tijdelijke tentoonstellingen zorgden voor werk van Odette Lepeltier, Robert Droulers, Marc Alberghina en Vincent Tavernier. Vooral de collages en de vrije figuren (‘Figures libres’) van Tavernier konden mij bekoren.

Villa Cavrois, niet zo heel ver van La Piscine vandaan, is de prachtig gerenoveerde modernistische villa die door de Franse architect Robert Mallet-Stevens tussen 1929 en 1932 opgetrokken werd voor de industrieel Paul Cavrois. De man was, lezen we, actief in de textielnijverheid en gezien de uitstraling van zijn Villa uitgerust met meer dan een goeie smaak. Vooral het grote tuinpark dat de villa nog meer accentueert zorgt mee voor de grandeur van dit huis dat gelukkig al een flinke tijd erkend en beschermd is als Frans monument. Laten we hopen dat dit zo blijft tot… het einde der tijden. Een bezoek meer dan waard!

Le Cateau-Cambrésis, een stadje van zo’n 7000 inwoners is de geboorteplaats van Henri Matisse. Van deze Franse Reus genoten we eerder in het Zuiden van het sublieme blauwige licht in de Chapelle du Rosaire in Vence. Dus de geboorteplaats van de man wilden we ook wel ’s zien. Dat viel eerlijk gezegd een klein beetje tegen. Een en ander maakte een gedateerde indruk en behalve de reeks “Jazz” die er voor mij uitsprong, leek hier niet het allerbeste werk verzameld. Behalve de permanente collectie Matisse is er in het Museum ook werk van Auguste Herbin te zien en loopt er ook een expo “Tériade & Giacometti’.  Het museum lijkt sterk aan renovatie toe en dat is ook wat er straks effectief staat te gebeuren. De deuren sluiten op 21 mei 2023 en voorzien wordt dat de werken zullen duren tot eind mei 2024.

Wel op- en zegmaargerust wat tegenvallend tijdens deze drie dagen was de drukte in de buurt van Rijsel en Roubaix en de af en toe abominabele staat van de wegen en autostrades. De veelvuldige wegenwerken die daarvan het logische gevolg zijn zorgen voor nog meer oponthoud. Gelukkig werden die euveltjes ’s avonds helemaal gecompenseerd door de indringende rust die een verblijf in B&B De Deugdzonde in Sint-Denijs met zich brengt. Voorwaar dé perfecte uitvalsbasis voor dit soort aangename ondernemingen als je’t ons vraagt.

In bijlage, wat had je gedacht, een flink aantal momentopnames. Ik heb ze wat voor de vuist weg gekozen uit De Overvloed aan beelden en impressies die een mens aan dit soort uitstapjes overhoudt.

Extern:

La Piscine
Aristide Maillol opWikipedia
Expo Vincent Tavernier
Villa Cavrois
Musée Matisse in Le Cateau-Cambrésis
Chapelle du Rosaire à Vence
B&B De Deugdzonde in Sint-Denijs

B&B De Deugdzonde in Sint-Denijs

Matisse in Nice voor de lens van H. Cartier-Bresson

Musée Matisse in Le Cateau

Villa Cavrois in Croix

La Piscine in Roubaix

Meer foto's via dit openbaar Facebook-bericht.

Als het maar pootjes heeft

Blauwe notities (Ma 29/6/2020)

Shutter Island
Er zijn films die men na één keer van zijn leven nooit meer wil zien en er zijn films die men in zijn leven, of je dat nu wil of niet, minstens drie

keer gezien zal hebben. Laat staan dat men er op uitgekeken raakt. Van dit gehalte is zeker ook "Shutter Island" van Martin Scorsese (uit 2010). De film is een adaptatie van het gelijknamige boek van Dennis Lehane, die zijn roman zag als ‘a homage to B-movies and pulp”. Lehane leverde met zijn boeken trouwens eerder ook de fascinerende basisstof voor Mystic River (van Clint Eastwood in 2003) en Gone Baby Gone (van Ben Affleck in 2007). De auteur uit Boston schreef overigens ook enkele afleveringen van The Wire. Ga d’er maar aan staan!

Een verbluffende Leonardo Dicaprio van wie je een keertje teveel hebt gedacht dat hij alleen zijn faam had om op terug te vallen zet in "Shutter Island" een staaltje van "identiteitsverlies" en "existentiële twijfel" neer waarvan je achteraf beduusd in jouw zetel blijft zitten. Wie was hij nu echt: Andrew Laeddis of Teddy Daniels?

Gespletenheid troef. Verkeerde benen zat.

Wat zou erger zijn... “Which would be worse: to live as a monster, or to die as a good man?”…

…/…

Grote dieven kleine dieven
Te-Lezen.2020 (en eindelijk kennis te maken met):
Albert Cossery: Grote dieven kleine dieven

Over Albert Cossery die bij leven te pas en te onpas "de Voltaire van de Nijl" werd genoemd zei  VTM-journalist Patrick Van Gompel een tijdje geleden: “Cossery ontdekken is een kapitale ervaring in een mensenleven”.

.../...

Maar ook de Nederlandse auteur die in Zweden woont Sander Kollaard ontdekken is een uitstekende ervaring.

Toen ik in 2018 Levensberichten van hem las en ik meteen daarna ook besloot om met ‘Onmiddellijke terugkeer van uw geliefde’ en ‘Stadium IV’ zijn eerder verschenen boeken te lezen, promoveerde hij in mijn eigen boekenkast meteen tot gouden geheimtip van de Nederlandstalige literatuur. Een plaats die hij er onder meer prominent deelt met Atte Jongstra. En nu wint Kollaard pardoes de Libris-Literatuurprijs en vindt men het jammer dat hij... géén vrouw is. Nou moe. Niet blijven zeuren, lezen die Kollaard!

.../...

Vierhonderd dagen
Vandaag, maandag 29 juni 2020, zijn we exact 400 (vierhonderd) dagen verder dan de verkiezingen van verleden jaar. De flagrante onwil van de politieke partijen, zeker ook die van de PS maar nog veel meer die van de NVA, om dit land - vanwege Corona in halve Oorlogstijden verkerend - te besturen is zonder meer stuitend. Wat mij betreft: al net zo stuitend als het onverantwoord gedrag waarmee bepaalde (al dan niet jonge) burgers (zonder enige burgerzin) met de nieuwe Corona-realiteit omgaan.

“Geef een Belg de kans om er de kantjes van af te lopen en hij grijpt ze met beide handen. Maar geef een Belgisch politicus de kans om zich te profileren en hij laat die ook niet liggen.”

Uiterst degoutant heet dit gedoe in het Frans, met een woord dat ook in het woordenboek van elke Vlaming steekt! Of nog "Het is hopeloos maar voor de rest gaat alles goed".

Ik hou mijn hart vast als er nieuwe verkiezingen komen!

.../...

Als het maar pootjes heeft
Als uitsmijter van deze blauwe notities onthou ik voor vandaag nog deze :

"Kattenmens of Hondenmens? Helemaal niet aan de orde. 
Als het maar pootjes heeft!

Korte krassen in een tafelblad

Blauwe notities (Do 25/6/2020)

Ergens gelezen
en meteen gepromoveerd tot motto van de dag:
Zonder hart zouden we slechts machines zijn.

.../...

Om over na te denken:
Conceptual writing didn’t kill poetry any more than postmodernism killed the author
(Uit: ‘Poetry Has Left The Poem In The Same Way That Elvis Has Left The Building')

.../...

Erfelijke belasting?
Misschien dit: Een citaat dat in onze familie wel heel erg in trek is, en geregeld voor verschillende mensen (zoon, dochter, vader...) op verschillende tijdstippen als fijne lijfspreuk pleegt te dienen.
Het is een citaat dat afkomstig is van onze gezamenlijke Grote vriend Pier Paolo Pasolini:
“Perché realizzare un’opera quando è così bello sognarla soltanto."
Waarom een werk maken als het al zo mooi is ervan te dromen?
(Pier Paolo Pasolini uit Il Decameron, 1971, l’allievo di Giotto)

“Natuurlijk hou ik (nog steeds) van Pier Paolo Pasolini. Om wat hij was. En om wat hij niet was. Om wat ik van hem zag en las."

Ik heb een foto op zijn graf in Casarsa della Delisia van vijf jaar geleden die mij dierbaar blijft:

Casarsa della Delisia - Vr 5/6/2015

("Het was overigens bloedheet die dag. En wat een poseur ging er die dag aan mij verloren! Benieuwd nu, vijf jaar later, of we ooit nog in het Covid19-tijdperk in Casarsa kunnen zijn...")

.../...

Altijd benieuwd ook
wat Facebook weet te vertellen als er plots weer 's zo'n pop-up-pende boodschap te voorschijn springt: "U hebt herinneringen om vandaag op terug te kijken." Telkens weer verwacht ik iets te zien te krijgen dat ik zelf allang vergeten was...

…/…

Zouden kunnen zijn
Opgeviste metafoor:
Er was een tijd waarin ik hoopte dat mijn gedichten zouden kunnen zijn als korte krassen in een tafelblad.

.../...
   
Memorabel, moedig en wijs:
“Kwaad mag je zijn. Maar niet haatdragend. Positief zijn is mijn manier om verder te kunnen in het leven.” Dat zegt Laurence van Bree, de moeder van de vermoorde Luna (2,5), over haar opmerkelijk positieve boodschap voor Hans Van Themsche. Na de zitting voor de strafuitvoeringsrechtbank gunde ze de moordenaar van haar kind een tweede kans. Als een soort tegengif voor de vele haatboodschappen tegenwoordig. “Hem eeuwig in de gevangenis laten, brengt ook niets op.”

(Gazet van Antwerpen, 24/6/2020)

Waarheen de droom

Blauwe notities. (Di 23/6/2020)

Een gedachte over slapen. Wie af en toe in een ander bed slaapt zal merken dat er daarmee ook iets verandert aan de structuur van zijn dromen. Alsof de vorm van de droom (en vaak ook de inhoud ervan) bepaald wordt door de locatie waar hij wordt gedroomd. Zou het kunnen dat de omgeving en de plaats waar je slaapt de richting aangeven waarheen de droom zich moet begeven? Het zou zomaar ’s kunnen zou de modale sportverslaggever zeggen.

Parmantig

Blauwe notities. (Zo 21/6/2020)

Brugge, van hieruit amper een halve boogscheut van mij vandaan, en

dus van alle steden in mijn omgeving het meest binnen handbereik, werd gisteren opgeschrikt. Een psychopaat ging er burgemeester Dirk De Fauw te lijf met een ordinair maar wél vlijmscherp aardappelmesje. De man, notabene een cliënt van De Fauw, stond de burgemeester op te wachten bij zijn advocatenkantoor en aarzelde niet om toe te steken. Een slachting én absolute gruweldaad! De burgemeester heeft enorm veel geluk gehad, heet het. Hij werd met spoed geöpereerd en kan het gelukkig nog navertellen.

Gisteren wijdden de nationale televisiezenders uiteraard nogal wat aandacht aan het steekincident. VTM ging in een achtergrondstukje over geweld van cliënten tegenover hun advocaat te rade bij ene… Bart Siffert, advokaat bij de balie van Brussel. En toch wel opvallend: de man mocht voor ie het woord nam parmantig en vol in het beeld van de VTM-camera’s wel erg lang zitten bladeren in “Aanval op de natiestaat”, het boek van de Nederlandse Rechts-Nationalistische Jongen die Thierry Baudet heet.

Ja, parmantig, zeg ik en ik had zelfs de indruk dat de man er nog van genoot ook. Het leek noch min noch meer op een persoonlijk ‘statement’. Wat gegoogel bevestigt al vlug hetgeen je dan denkt natuurlijk. Siffert heeft zich, zo blijkt, al eerder laten opmerken als advocaat van extreem-rechts. Maar dat de VTM-journalist van dienst zich leent tot zo’n hand-en spandienst mag ik dat toch even merkwaardig noemen?

Toeval bestaat niet, mijn jongen, zou mijn vader zeggen indien hij nog ’s terug mocht komen.