zondag 2 augustus 2015

Wallace op zondag (11)

Wat is er van de engel?

"Hij noemt zichzelf 'de engel van de werkelijkheid' (vrijwel dezelfde termen gebruikt Campert) en met een 'zwenk' (bij Campert is het een 'wenk') van zijn schouders is hij verdwenen. Het gedicht
waar deze regels in voorkomen, is van Wallace Stevens (1879-1955), in het dagelijks leven verzekeraar. De bundel, Een blauwdruk voor de zon, is een keuze uit zijn werk. Je zou de herkomst van deze engel stap voor stap willen traceren, van Campert naar Stevens en naar andere auteurs en zieners. Engelen hebben niets vrijblijvends, al zijn ze bij tijd en wijle nadrukkelijk in de mode.De engel van Stevens is voor ons niet goed peilbaar. Je ziet hem in een flits maar hij is altijd vlakbij, hij is een van ons, 'noodwendig', maar ook weer 'een mens half gezien'. We raken als lezers voor de zoveelste maal doordrongen van onze beperkingen, van het gegeven dat engelen (zoals Harold Bloom treffend opmerkte) niet bij de eerste de beste langskomen. De engel van Stevens is omgeven door landlieden, maar die lijken volstrekt geen moeite te hebben met deze verschijning. De behoefte om de engel van Stevens te traceren wordt niet minder als je weet dat Stevens geen gelovig mens was. Geloven is hier niet aan de orde. God gelooft niet in engelen, om Bloom weer aan te halen, en wij moeten die engelen ook niet voor elke onbenulligheid laten opdraven.
(Lees hier het volledige artikel).

Vindplaats:In gevecht met de engel; voor het eerst poëziebundels van Wallace Stevens vertaald – Frank Van Dixhoorn, De Volkskrant, 23/1/1998


donderdag 23 juli 2015

Après la mort

Citaat/Citaten:





maandag 13 juli 2015

Loorberg

Ik had onlangs het genoegen om mijn alsnog ongepubliceerde wielergedicht Loorberg voor te mogen lezen tijdens de Velovino-Toer. Op verzoek van Zoveel- Fietsvarianten-man Miel Vanstreels schreef ik samen met een aantal andere dichters een gedicht dat in staat moet zijn om een link te leggen tussen wijn, fietsen en landschap. Met de mooie hellingen van het Mergelland als leidraad en het motto "It's not the mountain we conquer but ourselves" van Edmund Hillary in het achterhoofd.

Dit zijn de Tour de Velovino-gedichten die tijdens de toertocht werden voorgelezen:


Velovino op Buitengoed Slavante door Emma Crebolder
Nabij Hoeve Nekum en Nabij de Apostelhoeve door Frans Budé

Wijndomein De Planck door Bert Bevers
Loorberg door Paul Rigolle
Rott, Sint-Martinus door Patrick Cornillie
Fromberg door Miel Vanstreels


Mont Merlot door Frits Criens
In vino veritas door Willie Verhegghe

Naar Tour de Velovino

donderdag 25 juni 2015

Zweem

Een woord van de dag nodig vandaag? Mag ik je dan het woord “zweem” voorstellen. Net aangetroffen in “De kunst van het crashen” van Peter Verhelst, een boek dat zelfs bij een tweede lezing blijft groeien in het hoofd...

Altijd zijn er wel scheuren, holten, lobben, wijkende basaltlagen waar je doorheen kunt glippen en in volstrekte stilte – mobieltje op zaklampmodus – door kunt stappen, windingen die niet eerder betreden lijken. Gangen zonder echo’s. Soms is door minieme scheurtjes, niet breder dan haarvaatjes, een zweem te zien, een rookwolkje van licht.

Peter Verhelst – De kunst van het crashen – Pag. 135


dinsdag 16 juni 2015

Triëste als 'state of mind'

Bloomsday vandaag. Laatst had ik het voorrecht om eindelijk ’s aan te komen in Trieste (Triëst),de stad waar James Joyce, onze grote Ierse
vriend, in het begin van de vorige eeuw tien jaar les gaf. In het Svevo-Joyce-museum was een rondleiding bezig. Je kon er ongezien naar binnen en net zo ongezien weer naar buiten lopen. Wat we dan ook deden. Een beetje tegenvaller toch dit museum. Klein en gemoedelijk maar van een gewijde en ‘sacrale’ plaats als deze mag men net iets meer verwachten. Al maakt de stad zelf alles goed. De Piazza dell’ Unita d’Italia beneemt je – blikkerend en blakend - even de adem.
Diep in de voormiddag hoor je op de nabijgelegen Piazza Giuseppe Verdi niets dan wereldse dingen. “Senza una donna”… "Via con me"… In het postkantoor trekken mensen volgnummertjes en wachten geduldig op hun beurt. Een jonge kelner, net terug uit de U.K., vanwege de liefde - si signor - brengt je tarwekiemen bij het bier. Overal op de tafeltjes Spritz. Hoogzomer in juni. De schimmen van Joyce en Svevo schuiven aan maar resideren zoals wel vaker vooral in het eigen hoofd. Straks klimmen we zwetend en naar opstuivend water happend naar de top van San Giusto, om weer neer te dalen ten slotte en thuis te komen in het "eeuwige" caffé San Marco. Wat zou Joyce hier vandaag op zijn laptop noteren? Zou hij Svevo sms-sen om te vragen waar ie bleef. En Saba? Hoe helder zou de gekwelde Umberto Saba vandaag, hier en nu, nog kunnen en durven schrijven…

Trieste blijft smeulen, op het laspunt van culturen. Fijn om er net als iedereen een buitenlander te zijn en dat gevoel moeiteloos te verdragen. Meer dan een stad is Trieste een “state of mind” die groter wordt in jouw hoofd. Ook nadat je haar eindelijk ’s hebt kunnen bezoeken.

dinsdag 26 mei 2015

Gevangen en afgericht

Net als in het leven moet je ook in de kunst uitkijken met spontane opwellingen. Beter is het om de dingen wat te laten bezinken vooraleer er een forse uitspraak over te doen. Toch moet ik mij dezer dagen wat intomen om bij het recente werk van Bart Gielen, niet in
voortvarende superlatieven als “lichtjes verbluffend” of “zo goed als virtuoos” uit te barsten.
Captured and controlled” heet de tentoonstelling met houtskooltekeningen van de Kanegemse kunstenaar (°1983) die nog tot eind mei loopt in het Tieltse CC Gildhof. Vrij vertaald: “Veroverd en gecontroleerd”. Of nog anders gezegd misschien: “Gevat en gevangen”... En zo is het ook. Bart Gielen vat en vangt in zijn tekeningen een werkelijkheid die niet te vatten is. Met de meest eenvoudige middelen als papier, houtskoolstaafjes, kneedgom en, naar ie zelf ergens zegt, enkel nog wat sublimo-doekjes van de Aldi geeft Gielen vorm aan zijn wonderlijk complexe wereld. Niet meer dan dertien tekeningen, wel vaak op groot formaat, heeft hij nodig om de niets vermoedende kijker te overtuigen van zijn niet gering talent. Op het eerste gezicht stap je in Tielt binnen in een bevreemdende, wat surreële wereld. De rastekenaar die Gielen blijkt te zijn laat zijn fantasie de vrije loop. Het dankbare wegwaaiende zwart-wit van de houtskool is daarbij een uitstekende bondgenoot. Wie binnenkomt in Tielt stoot in de eerste plaats op de indrukwekkende Monumenten-reeks (Monument I, II, III en IV). Ook de andere titels liegen er niet om. Cloudbuster, Engine on the corner, The investigation, Mechanical Principles, Pages of Contradiction... Uit hyper-verfijnde machines raken wolken los. Turbines drijven bergen
Monument I - Bart Gielen - fragment
aan. Een monnikachtige figuur houdt de sleutel der sleutels vast en boven de bewoonde wereld verheft zich een skelet dat in een daverend lichtsegment ten hemel stijgt. Gielen tovert een duistere wereld tevoorschijn waarvan je ogen gaan knipperen. Vraag is alleen of die wereld van hem wel zo verweg en bevreemdend is als ie op het eerste gezicht lijkt? Straks kopen we misschien met zijn allen drones en lopen we, wie weet, aan de hand van zorgrobotten... Nu al schieten we als het naar onze zin te weinig regent de wolken aan flarden en zetten we de Olympische gedachte kracht bij met de hulp van sneeuwkanonnen. Bart Gielen zet in deze tentoonstelling zonder aarzelen en met bravoure zijn eigen denkbeeldig universum neer. Hij bevriest de dingen in hun mogelijkheden. Het is niet iedere tekenaar gegeven. Niet enkel de wereld naar je eigen hand te zetten maar een wereld op papier tot leven te wekken die in je eigen hoofd en in een ongebreidelde verbeelding bestaat, of kan bestaan, Bart Gielen doet het. Sterk!

Captured and controlled” loopt onder de Intra Muros-noemer. In de D’Hulsterzaal van het CC Gildhof zagen we onder regie van Frederik Vanlaere (de man & het gezicht ook van het Cuesta-festival in Tielt) in deze reeks al eerder mooie dingen.
Spontaan denken we aan de afleveringen met Bart Vandevijvere en Bart Maris, Greet Desal, Maaike Leyn, Evy Bosman... En we vergeten er. Ook deze “Captured and controlled” is alvast een aflevering om niet te missen.

Nog tot 31/05/2015!

Intra Muros Bart Gielen - "Captured and Controlled", Leo D'Hulsterzaal CC Gildhof, Sint Michielstraat 9, 8700 Tielt.
Open: maandag tot zondag: 14.00 tot 17.00 uur
051-42.82.20, frederik.vanlaere@tielt.be


Extern:
Intra Muros - Captured and controlled
Blog Bart Gielen
Bart Gielen in gesprek met “Op de hoogte”, het Tieltse stadsmagazine


donderdag 30 april 2015

De aarde van april

"Elk jaar ging het net zo. En niet anders. Je kon niet omheen het gevoel dat alles beter werd eenmaal het winterlicht was weggeëbd... Dat het beter ging. Mét jou en mét de wereld. De vogels kwamen,
als je maar even de hielen had gelicht, bezit nemen van de bamboestruiken. Vroeg in de ochtend ging je op vrije dagen al van bij de eerste zon buiten zitten. Op zo’n goedkope witte plasticstoel die buiten mag overnachten in de regen. De aarde van april! De aanblik kon je meer dan verblijden. Buiten kunnen zitten met een boek. Woorden lezen. Tussen de bedrijven door. Een zachte zegen... Kijken, luisteren, zien. De aarde van april! Niets dan aarde van april."

(Blauwe notities, woe 28/4/2004)

woensdag 29 april 2015

Er gaat een stad...

Een dag uit het leven anno 2015...

- in de vroege ochtend (“bij het dagen”) een merel gezien op het dak van de buren. Een kat ook die behoedzaam haar weg zoekt, of naar iets op zoek is op het, voor het ploegen klaargemaakte, veld
- koffie!
- 23 ongevraagde en niet eens altijd onaangename berichten uit de mailbox verwijderd ("Verlies 26 kg dankzij een bizar trucje uit 1930", "Kleuter valt in kokend water tijdens schoolbezoek", "Bij Galeria Inno vindt u gegarandeerd het mooiste cadeau dat bij moeder past"..." "West-Vlaamse wurgt ex en stopt hem jaar in diepvries", "Nieuw:Schoon volk op komst: Soft Machine, Eilen Jewell, Miss Tess","Video: Vrouw vraagt 100 wildvreemden of ze met haar naar bed willen")
- naar buiten!
- een duo-oplaadstick voor tablet of smartphone gekocht voor in de sigarettenaansteker van de auto (Herkomst: Action)
- na het bezoeken van de “Lijfmotief-tentoonstelling” gepraat op het terras van Craenenburg met een dichter die alleen al om een gedicht met als titel “Gedicht voor de dag na mijn begrafenis”, waarin het vers “Zal ik gekeken hebben in het wijde wapperen?” staat, een prijs verdient.
- op een bank op de Brugse Grote Markt een boterham met leerdammer light gegeten. Met uitzicht op Halletoren, daarbij denkend aan "dit tijdsgewricht".
- daarna met plezier en een boek een uur op twee zoekgemaakt achter een koffie op, alweer, een terras
- gebladerd, gevoeld en af en toe een vers opgepikt uit 'Een kier in het rumoer' waarover je later nog iets wil schrijven
- tussendoor – op de rand van de nieuwe eXit deze zin genoteerd: “Er gaat een stad aan/in mij verloren
- op de terugweg foto's genomen van "de Aarde van April". Zie foto.
- bij thuiskomst, alweer drie mails beantwoord (en er opnieuw, jahoor , 15 verwijderd)
- virusscanner ge-update-d (Panda!). Driemaal. (3 pc's)
- meteen ook via deze update 20 Gb-ruimte in Space voor mezelf geclaimd ("Welcome to Panda Cloud Drive")!
- “email niet leesbaar. Lees hem hier online” (dat nog gedaan ook)
- een aantal keer in de loop van de avond de agenda ingekeken (Wat komt, komt, en graag... Marcell op het kerkplein van mei... Venetië later... )
- x-aantal artikels gelezen (en bewaard in Word-versie): "Help de robots komen", "Vier redenen om Ringland te steunen", "Kleuter valt in kokend water tijdens schoolbezoek"
- ingestemd met een facebook-bericht, anders gezegd “dit bericht geliked”: “Nog maar eens : N-VA partij voor wie het goed heeft ... Voor wie kan "dokken". Wie het niet kan blijft in de kou
- “Loslopend wild” gezien. En het slot van de ploegentijdrit in de Ronde van Romandië.
- uitgelezen: “De muziek van een leven” van Andreï Makine
- de vraag “wat heb ik vandaag gedaan” niet eens beantwoord.
- en o ja, gedacht, ook een dag in het leven anno 2015, "wordt vervolgd"!

(Lang leve de kracht van het uitroepteken daar achteraan)!


vrijdag 24 april 2015

Notities uit Banana Peel (2)


















(Een vroege aantekening voor Het gedicht van de blues)

Dedicated to Jeff Jensen


Op doorreis, zo zal en moet het zijn,
altijd op doorreis is de blues.
Van Memphis Tennesee tot in Genève.
Van Ruiselede tot in Roermond.

Geen perfectie maar emotie! Van
Café de Weegbrug tot in Herzog Ernst,
we’re keeping the blues alive. Wat zich
languit neerlegt is ook wat rommelt

in jouw ziel. Kom en geloof ons maar.
Streep maar aan wat van de mensen is. Ontvet
jouw staat, my friend, blok jouw status af.
Snij snoeptomaat, plant peper in de vallei.

Hoor hoe het kaf gescheiden wordt
en dwarrelt in de zon. Hoe de leeuwerik
het land niet meer verlaat en de liefde
de liefde is vooral als je ze verliest.

Er zijn geen keuzes voor wie niet vergeet
dat de tijd alleen iets is dat ons gegeven is.
Hoor hoe het plectrum aan de snaren likt!
Speel en breek een been. En spreek!


© Paul Rigolle


Notitie bij Jeff Jensen @ Banana Peel, maandag 20/4/2015
Foto Paul R.: Van links naar rechts: Robinson Bridgeforth, Jeff Jensen, Bill Rufino

(Notities uit Banana Peel)


Extern: Jeff Jensen @ banana peel - You Tube
Banana Peel, Ruiselede


woensdag 22 april 2015

donderdag 16 april 2015

Terras

maandag 9 maart 2015

Snaaien, snerpen

Mijn wielergedicht "Triomf" is dank zij de goede zorgen van Wielervarianten-duizendpoot Miel Vanstreels dezer dagen na te lezen op drie verschillende plaatsen:

- de wielergedichten-blog
- Wielersportboeken.nl
- de Wielersite

'Triomf' is een tourgedicht dat eerder op de Geelzucht-site werd gepubliceerd.

Het gedicht heeft iets met het snaaiende en het snerpende gewoel van en net voor een massaspurt.

Ondertussen loopt er een nieuw poëtisch wielerproject "Pen & Pedaal" dat dit voorjaar alle klassiekers van gepast commentaar voorziet en waaraan ik graag mijn medewerking verleen.

Extern:
Pen & Pedaal


donderdag 26 februari 2015

zondag 8 februari 2015

Amsterdams sonnet voor een dag in februari


Overtoom en Leidse plein, een koude wind
jaagt ons in het Vondelpark weer snel naar binnen.
Woorden als Mom en Tonggewelf en Kind
noteren wij om wat wij er in beminnen.

In de Oude Kerk geeft Tony Oursler ons een gezicht.
Turing Tango, op een hoger plan te kunnen liegen.
Een badge, een boek dat ons wil bedriegen
is wat de prijs moet zijn voor een gedicht.

Wat je overhoudt van Amsterdam zul je bewaren.
Notities vol verlatingsangst, grachtenvrees,
het lezen van Giro Giro Tondo in ‘De Jaren’.

En zoveel taaier dan eerder in al jouw dromen
wil je geloven dat tot nader order in elk hoofd
een waaier woorden ruist die nog moet komen.


© Paul Rigolle


Notitie bij de uitreiking van de Turingprijs – 6° editie van 2014. Vormvastheid lijkt daarbij weer aardig weg te willen bekken...

Mijn genomineerd gedicht “Schildersverdriet 2.1” is intussen opgenomen in de eregalerij en in de bloemlezing “Liegen op een hoger plan”, een uitgave van VanGennep


donderdag 29 januari 2015

Mijn stad


Mijn stad heeft iets van alle steden.
In het concertgebouw komen
de mooiste stemmen thuis terwijl
buiten ketchup tegen de muren kleeft.

Je eet en je slaapt, je vergaloppeert je
in de parken. Je noteert het gonzen
en het huilen. Van elke leeftijd
is de mens die jou op de trappen

van het station net niet weet
aan te raken. Op elke rotonde
breekt een beeld de hemel open.
In de glasbol sterft het gerinkel.

Mijn stad heeft iets van alle steden.
Wie het hier - levend tussen Laagland
en Polder - over het sublieme heeft zal niet
zwijgen over wat neerligt in de straten.

Er zal neergang zijn en verblijding!
Het bloed zal ruisen. Dozen doe je dicht,
boeken sla je open. Wie hier wil wonen
zoekt geen reden om hier te blijven.


© Paul Rigolle


(Met Gedichtendag ook op de Schaal van Digther;
eerder ook gepubliceerd in het literair tijdschrift Ballustrada)


zondag 11 januari 2015

Toast Literair: Van Vélo-dromen tot Geelzucht

"Toast Literair", de jaarlijks literaire brunch op zondagvoormiddag
van het Davidsfonds gaat dit jaar op zo'n 200 plaatsen door op zondag 18/1/2015. Ook mijn geboortestad Roeselare kon niet achterblijven... Samen met Patrick Cornillie - recent samensteller van de mooie bloemlezing "De 100 mooiste wielergedichten" die ondertussen al aan haar tweede druk toe is - ben ik er volgende week zondag graag te gast!

In een programma dat we voor de gelegenheid "Van Vélo-Dromen tot Geelzucht" hebben getiteld maken we met zijn tweeën een poëtische reis doorheen de velden, de heuvels en de wegen van de wielerliteratuur.

Plaats van het gebeuren: Zaal Suydtbrugge van het Klein Seminarie, Zuidstraat 27, Roeselare. Iedereen vanaf 10:30 u welkom!

Aansluitend op onze lezing maken ze in Roeselare de winnaars bekend van de plaatselijke DF-Junior Journalistwedstrijd, die dit keer in het teken stond van de sport. Het geheel wordt afgesloten met een receptie.

Extern:
Toast Literair Roeselare
Toast Literair Davidsfonds - algemene site


zaterdag 10 januari 2015

Het Turing-fietsje, editie 2014-2015



Meer info over de Turing-wedstrijd waaraan dit jaar - een heel klein beetje hallucinant is het wel - niet minder dan 3319 dichters deelnamen (waarvan 542 Vlamingen) die voor liefst 10.355 gedichten zorgden - lees je op de site van de "Nationale Gedichtenwedstrijd". Voor nog meer informatie kun je ook nog terecht op de site van de Turing Foundation en op de publieke Facebook-bladzijde van de stichting. Straks neem ik dus, net als verleden jaar (toen met 2 gedichten) met enig gemengd wedstrijdgenoegen plaats in de Turing-Eregalerij. Afspraak in Amsterdam?

Zie ook mijn blogbericht over de editie 2013-2014 en
dit bericht over de bijhorende bloemlezing "Daar begint de poëzie"


donderdag 1 januari 2015

Mag ik jou


















Mag ik jou en de jou-wen niks dan mooie boodschappen
wensen in een bijzonder creatief en gezond 2015?
Ja dat mag ik!

donderdag 18 december 2014

Manhattan op "Suara suara dari utara"

Dichter en vertaler Albert Hagenaars zorgde recent voor een Indonesische vertaling van mijn gedicht "Manhattan" uit de bundel "Van het hart een steen". Waarvoor dank! Het gedicht is nu samen met de vertaling in mooi gezelschap terug te vinden op de "Suara Suara Dari Utara"-site. En wel via deze link.

Extern:
"Suara Suara Dari Utara"-site - "Dutch poetry in Indonesian language"


dinsdag 16 december 2014

Tovertank

Exhibitieruimte. Koketteerplaats. Tovertank. "Dumpsite converted into an exhibition space". Het found footage van onze woorden… Bijna als "gevonden vreten" klinkt het. Het lokt ons aan en het trekt ons weg. In A. zitten we alweer ‘ns een keer in "Het blauwe tuig". Veel tristesse die ons wegvoert van hier hangt in de kroeg. Veel waan loopt de muren op. Met zijn allen buigen we ons over de vraagstukken van de avond. Da's de afspraak. Daar willen we ons aan houden. Tristesse heeft een kleur. We drinken en we zeuren. De gedachte houdt ons bezig; de vraag: of de plaats niet bepalend is voor de gedachte... Niet veel nieuws natuurlijk. Het is wellicht al duizend keer voor ons geformuleerd. Geponeerd. En toch: Zelf het eigen licht over de dingen laten schijnen maakt dat we de dingen anders zien. En maken. Zo is het altijd. Het is de glans die het verschil maakt. De glans die van ons een ander maakt.

Uit: "De man met de leesbril". Dagboekfrasen.


zaterdag 29 november 2014

Biograaf














voor Bert Bevers


Er zit een orde in zijn ernst. Nauwgezet
en accuraat houdt hij in vier kleuren
de dingen en de dagen bij. Rood komt van ver,
verrast met feiten, wetenschap en strategie,
kunst die hem met verrukking slaat

en die hij van elders importeert. Groen is
wat hij zelf nog het beste kan, het krimpen
en het kraaien, de kramp van een schriftuur
die bij hem van binnen zit. Zwart staat
voor de wedloop, het brood op de plank

van elke dag. Blauw is dan weer, laten we zeggen,
eerder iets persoonlijk, daar vangt een ander niets
mee aan. Wat daarnaast nog van zijn leven rest
is de kern waarvoor geen kleur voorhanden is
en die tot slot ook hem ontsnapt.


© Paul Rigolle



Ouwe taaie gabber en dichter-duizendpoot Bert Bevers werd onlangs zestig! Dat diende uiteraard gevierd te worden. Wim van Til (directeur Poëziecentrum Nederland) en Ron Scherpenisse (ontwerper) namen het initiatief voor een serieus verrassingsbezoekje van een troepje mooie medestanders van het woord. Ook werd Bert door zijn vrienden een intiem "Liber amicorum" aangeboden. Daarin staat mijn bovenstaand gedicht "Biograaf" dat ik voor de gelegenheid helemaal aan Bert Bevers opdraag. Al zegt het gedicht natuurlijk minstens evenveel over de schrijver ervan dan over aan wie het is opgedragen. Biograaf staat ondertussen ook na te lezen op de site van Albert Hagenaars!


Extern:
Huldebericht "Bert 60" bij Albert Hagenaars
The making of - Ron Scherpenisse


dinsdag 25 november 2014

Notitities uit Banana Peel (1)


















Binnen broeit het tot alles
swingt en scat en ademt.
De contrabas hapert aan de hanebalken.
Piano neemt drummer mee
naar waar hij hem hebben wil.
Ons hoofd gaat aan de wandel.

Gelieve de lege glazen
naar de toog te brengen.


In het deurgat staat een man
met een Duvel in de hand.
Een blik dient hier om af te dwalen.

Give happy feet a chance
Stompin’ at the Savoy


Buiten in de wereld liggen in het dorp
de straten opgebroken. Een Volvo
staat in de weg. De slaap zal alles slaan.

Muziek neemt geen stellingen in.
Wij zijn het die kleur bekennen.



© Paul Rigolle

Taste of Swing @ Banana Peel, maandag 24/11/2014
Foto P.R.: Van links naar rechts Ben Paterson, Jean Van Lint en Jan De Haas

(Notities uit Banana Peel)


maandag 10 november 2014

Zeven Dichters - Editie 3 - Zondag 23/11/2014

Uitnodiging

Zeven Dichters
"Zeven jaar later"

Zondag 23/11/2014 - 10.30 u. - Tielt 't Vossenhol

"Negenenveertig gedichten voor één en dezelfde zondag

De redactie van het online literair tijdschrift de Schaal van Digther en het Davidsfonds Tielt hebben het genoegen om je uit te nodigen op de derde editie van het zevenjaarlijkse poëziefestivalletje “Zeven Dichters”.

Op zondag 23/11/2014 is het zover. Dan lezen om 10:30 uur in het theaterzaaltje ’t Vossenhol van het Tieltse CC Gildhof in een poëtisch aperitief de navolgende zeven dichters ieder (ongeveer) zeven gedichten:

Frank Decerf
Alain Delmotte
Diana Freys
Frédéric Leroy
Paul Rigolle
Herlinda Vekemans
Hugo Verstraeten


Na de eerste edities in 2000 en 2007 bestaat het programma dit keer, zoals je kan merken, uit de volledige redactie van het tijdschrift Digther.

Iedereen van harte welkom!

Toegang: € 5 voor DF leden (houders DF cultuurkaart), € 7 voor niet-leden, drankje inbegrepen.

Locatie:
Theaterzaaltje ’t Vossenhol, Cultuurcentrum Gildhof
Sint-Michielstraat 9, 8700 Tielt

Hoe bereik je 't Vossenhol?

Organisatie : Davidsfonds Tielt & Zeven Dichters

Meer informatie is te vinden via de webadressen:

Davidsfonds Tielt
De Schaal van Digther
Zeven Dichters

"Negenenveertig gedichten voor één en dezelfde zondag


dinsdag 4 november 2014

De 100 mooiste wielergedichten - ook op Focus-Wtv

zondag 26 oktober 2014

Wielerdichters anno 2014




















"Alles voor de bekers!"... Roeselare Wiemu za 25/10/2014 - Voorstelling: "de 100 mooiste wielergedichten uit de Vlaamse en Nederlandse literatuur"
Staatsieportret: Wielerdichters anno 2014
. Meer info - uitgever: Les Iles

Vlnr staand Pieter Bakker, Philip Hoorne, Karel Declercq, Dirk Nachtegaele, Bert Bevers, Martin Carrette, Herman Laitem en Miel Vanstreels.
Zittend: Vlnr Albert Megens, Achilles Surinx, Jeroen Wielaert, Paul Rigolle, Guy Van Hoof en samensteller Patrick Cornillie.
(Foto: © Jan Van Meenen - Wiemu Roeselare - Za 25/10/2014)

maandag 20 oktober 2014

Courante vragen (2)

Courante vragen: Wat gebruik je nu het best "wow" of "wauw"??

Eén ding is alvast zeker en dat is dat "wouw" er in deze context niet toe doet. Zo'n "grote dagroofvogel met diep ingesneden staart" heeft niets met tussenwerpsels... "Wow" of "Wauw"? In de Groene Woordenlijst komen ze niet voor maar onze goeie vriend van Dale vermeldt zowel wow als wauw. Weliswaar niet in de gratis-online-module. Dat niet nee.
Dus voor wat soelaas het Web maar even op... In eerste instantie vind ik mijn vraag terug in een topic op een forum van Schrijven Online. Gesteld door ene Fleursauvage. Ik lees:

De titel van dit topic spreekt voor zich, lijkt me. In mijn schrijven gebruik ik liever 'wow' dan 'wauw', maar nu geeft de persoon die de redactie van mijn manuscript gaat doen, dat het 'wauw' moet zijn. In principe ben ik het ermee eens dat 'wauw' meer Nederlands is dan 'wow', toch vind ik dat de Nederlandse taal zich daar wel aan het ontwikkelen is en dat tegenwoordig 'wow' ook moet kunnen. Wat vinden jullie?

Daarop raadt iemand aan om tussenwerpsels als deze maar beter niet te vaak en te veel te gebruiken... Tot het topic zelf wat aan het zwalken slaat (zo vindt een ander)...
En wat vind ik zelf verder nog?

Ene Lpayno gebruikt ze (om iets te zeggen over het Eurovisiesongfestival) alvast alle twee: " Ik vond Belgié echt onwijs slecht. Nederland had niet echt iets waarvan ik zeg wow of wauw ofzo het was best een eentonig lied." Ook stip ik terloops ergens de uitroep aan: "Hé wauw, een nieuwe avatar...".

Tot ik in een stukje over de ook door mij erg betreurde dichter en schrijver Leo Vroman en de taal van Raymond Noë op Onzetaal.nl noteren mag:

"Zijn allerlaatste woord is overigens misschien toch een Engels woord geweest. In een recent interview in Trouw zei hij: “Peggy, onze dochter, vertelde dat ‘wow!’ het laatste woord van Steve Jobs is geweest. Wist je dat? Fantastisch toch? Als ik het mij tegen die tijd nog herinner, zou ik het hem graag nazeggen.”

En bij Ramsey Nasr lees ik in een pdf-document, even later, ook al op "Onze taal":

Na afloop kwam er een jongen naar me toe. ‘Hééé ... Dat woord skerieus hè ... dat ik er niet op gekomen ben!’ Want sker is in straattaal zoiets als ‘te gek, wow, heftig’. Daar had ik skerieus van gemaakt."

Ach, wow of wauw, ik ben er voorlopig nog even niet uit. Misschien besluit ik zelfs om mijn flukse opwelling van daarnet maar helemaal te laten varen en noch "wow" noch "wauw" te gebruiken in een zo goed als gloednieuw (wow-)gedicht... (?)... Wel is het nu maar de vraag van wat ik nu het liefst bekom; van een "wow-gevoel" of van een "wauw-gevoel"! (?)


maandag 13 oktober 2014

Wachten is het hele leven - de voorstelling

Komende vrijdag 17/10/2014 mag ik in Wevelgem samen met de
VWS-Vereniging voor West-Vlaamse Schrijvers én Philip Hoorne de monografie "Wachten is het hele leven" voorstellen. In het boekje dat al een tijdje uit is, ga ik in op leven en werk van dichter-schrijver Philip Hoorne. Iedereen welkom! Maar wel nog even reserveren!

Vrijdag 17 oktober 2014 (om 19u45)
in Bibliotheek Ter Mote, Deken Jonckheerestraat 18, Wevelgem

Programma
Verwelkoming door Lobke Maes, schepen van cultuur
Voordracht door Tine Moniek, docente Academie Woord Menen
Philip Hoorne gaat in gesprek met de auteur van de monografie Paul Rigolle
De auteur leest voor uit zijn werk
Slotwoord door Jan Bonneure, secretaris VWS
Receptie aangeboden door het Gemeentebestuur van Wevelgem

Inschrijving vooraf is vereist
(bibliotheek@wevelgem.be)

Meer info:
http://www.wevelgem.be/nieuws/wachten-is-het-hele-leven
http://www.paulrigolle.be/boek/wachtenishetheleleven.htm
http://www.vwscahiers.be
http://philiphoorne.skynetblogs.be
http://www.wevelgem.be/bibliotheek
Uitnodiging (in Pdf)

Wachten is het hele leven, Paul Rigolle over leven en werk van Philip Hoorne. Uitgever Vws - Vereniging van West-Vlaamse schrijvers-Jaargang 49 - nr 4 - juli-augustus 2014, 6 € - ISSN 0775-5953